Yasal Uyarı...Genel ahlaka, kamu güvenliğine, yasalara, kişi hak ve özgürlüğüne aykırı talepler kabul edilmez.
 
İLGİLİ YASALAR
DEDEKTİF-ÖZEL DEDEKTİF
TÜRK CEZA KANUNU
CEZA MUHAKEMESİ KANUNU
TÜRK MEDENİ KANUNU
POLİS VAZİFE VE SELAHİYET KANUNU
BİLGİ EDİNME HAKKI KANUNU
İNSAN HAKLARI EVRENSEL BİLDİRGESİ
AİLENİN KORUNMASINA DAİR KANUN
AİLE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ GYUK
MEDENİ KANUNDA KADIN HAKLARI
DİLEKÇE ÖRNEKLERİ
OLAYLAR - HABERLER - YORUMLAR
AİLE İÇİ ŞİDDET
YARGITAY KARARLARI
DEDEKTİF İSTANBUL 0532 520 17 13
BOŞANMA DAVALARI
NAFAKA DAVALARI
VELAYET DAVASINDA DEDEKTİFLİK
ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
İSTANBUL ÖZEL DEDEKTİF 0532 520 17 13
ADANA ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
ADIYAMAN ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
AFYON ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
AĞRI ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
AMASYA ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
ANKARA ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
ANTALYA ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
ARTVİN ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
AYDIN ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
BALIKESİR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BİLECİK ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BİNGÖL ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BİTLİS ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
BOLU ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BURDUR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BURSA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ÇANAKKALE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ÇANKIRI ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ÇORUM ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
DENİZLİ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
DİYARBAKIR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
EDİRNE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ELAZIĞ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ERZİNCAN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ERZURUM ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ESKİŞEHİR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Gaziantep ÖZEL ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
GİRESUN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
GÜMÜŞHANE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
HAKKARİ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
HATAY ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ISPARTA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
İÇEL (MERSİN) ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Akhisar ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
İZMİR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KARS ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KASTAMONU ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
KAYSERİ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KIRKLARELİ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KIRŞEHİR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KOCAELİ (İZMİT) ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KONYA ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
KÜTAHYA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
MALATYA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
MANİSA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KAHRAMANMARAŞ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
MARDİN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
MUĞLA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
MUŞ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
NEVŞEHİR ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
NİĞDE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ORDU ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
RİZE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
SAKARYA ADAPAZARI ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
SAMSUN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
SİİRT ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
SİNOP ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
SİVAS ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
TEKİRDAĞ ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
TOKAT ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
TRABZON ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
TUNCELİ ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
ŞANLIURFA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
UŞAK ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
VAN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
YOZGAT ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ZONGULDAK ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
AKSARAY ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BAYBURT ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KARAMAN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
KIRIKKALE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BATMAN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ŞIRNAK ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BARTIN ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
ARDAHAN ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
IĞDIR ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
YALOVA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Karabük ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Kilis ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
OSMANİYE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
DÜZCE ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
DEDEKTİFLİK ÜCRETİ
TÜRKİYE'DE ÖZEL DEDEKTİFLİK
BANDIRMA ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Adalar ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 15
Arnavutköy ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Ataşehir ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Avcılar ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Bağcılar ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Bakırköy ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Başakşehir ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Bayrampaşa ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Beşiktaş ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Beykoz ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Beylikdüzü ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Beyoğlu ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Büyükçekmece ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Çatalca ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Çekmeköy ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Esenler ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Esenyurt ERFA DEDEKTİFLİK 0532 620 17 13
Eyüp ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Fatih ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Gaziosmanpaşa ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Güngören ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Kadıköy ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Kağıthane ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Kartal ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Küçükçekmece ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Maltepe ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Pendik ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Sancaktepe ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Sarıyer ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Silivri ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Sultanbeyli ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Sultangazi ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Şile ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Şişli ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Tuzla ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Ümraniye ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Üsküdar ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Zeytinburnu ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Yeşilköy ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Ataköy ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Florya ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Levent ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Maslak ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Nişantaşı ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Teşvikiye ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Marmaris ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Fethiye ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Alanya ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Lara ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Side ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Karatay ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Çankaya ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Erdek ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Bahçelievler ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Gönen ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Tarsus ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Meram ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Seyhan ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Konyaaltı ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
BAY BAYAN ELEMAN ALINACAK 0532 520 17 13
Almanya ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Fransa ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Erfa Dedektif Ülkeler 0532 520 17 13
Bahçeşehir ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Manavgat ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Nilüfer ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Ereğli ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Keçiören ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Etiler ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Kavacık ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Selçuklu ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Akşehir ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Bostancı ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Sincan ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Muratpaşa ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Akçay ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Osmangazi ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Gebze ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Kemer ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Mudanya ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Yıldırım ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Nizip ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Nazilli ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Göztepe ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Akdeniz ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Cebeci ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Dikmen ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Dışkapı ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Suadiye ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Rusya ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
İsviçre ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Hollanda ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Kanada ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Avusturya ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Danimarka ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Kıbrıs ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Romanya ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Paris Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Bodrum ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Milas ÖZEL ERFA DEDEKTİF 0532 520 17 13
Dalaman ERFA DEDEKTLİK 0532 520 17 13
Karadeniz ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Pamukkalle ERFA DEDEKTİFLİK 0532 520 17 13
Söke Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Polatlı Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Çorlu Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Çerkezköy Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Karasu Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Şirvan Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Keşan Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Didim Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Kuşadası Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Orhangazi Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Gölbaşı Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Karşıyaka Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Çeşme Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Atakum Erfa Dedektif 0532 520 17 13
İlkadım Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Gemlik Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Salihli Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Saray Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Silifke Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Akyazı Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Ula Erfa Özel Dedektif 0532 520 17 13
Datça Özel Erfa Dedektif 0532 520 17 13
BOŞANMA DAVASI Zina
BOŞANMA Hayata kast pek kötü onur kırıcı davranış
BOŞANMA Suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme
BOŞANMA DAVASI Terk
BOŞANMA DAVASI Akıl hastalığı
BOŞANMA DAVASI Evlilik birliğinin sarsılması
ANLAŞARAK BOŞANMA
SAHTE DEDEKTİFLERE DİKKAT
Serik Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Kepez Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Aksu Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
kumluca Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Seydikemer Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Melikgazi Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Susurluk Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Anamur Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Erdemli Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Yenişehir Erfa Dedektiflik 0532 520 7 13
Toroslar Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Çine Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Germencik Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Efeler Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Turgutlu Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Alaşehir Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Yunusemre Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Soma Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Atabey Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Eğirdir Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Yalvaç Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Kızılcahamam Erfa Dedektiflik 0532 520 17 13
Keles Özel Dedektif 0532 520 17 13
Karabağlar Özel Dedektif 0532 520 17 13
Buca Özel Dedektif 0532 520 17 13
Menteşe Özel Dedektif 0532 520 17 13
Konak Özel Dedektif 0532 520 17 13
Bayraklı Özel Dedektif 0532 520 17 13
Bornova Özel Dedektif 0532 520 17 13
İskenderun Özel Dedektif 0532 520 17 13
Tavşanlı Özel Dedektif 0532 520 17 13
Turhal Özel Dedektif 0532 520 17 13
Akyaka Özel Dedektif 0532 520 17 13
Darıca Özel Dedektif 0532 520 17 13
Gölcük Özel Dedektif 0532 520 17 13
Antakya Erfa Dedektif 0532 520 17 13
Zara Özel Dedektif 0532 520 17 13

 İSTATİSTİKLER
Sitedeki Aktif Kullanıcı 11 
Bugün Gelen  306 
Toplam Ziyaretçi  428051 

YARGITAY KARARLARI

 

Yargıtay Kararları, Boşanma Davasında Yargıtay Kararları, Velayet Davasında Yargıtay Kararları, Nafaka Davalarında Yargıtay Kararları, Tazminat Davalarında Yargıtay Kararları.

 

 Haberler

>GÜNDEM

 

Yargıtay’dan velayet davası kararı

Yargıtay'ın aldığı emsal niteliğindeki kararla velayet davalarında "istişare" kararı çıktı. Yargıtay mahkemelere "Velayet davalarında çocukla istişare edin" derken, duruşmada çocuklara, "Anne mi baba mı" diye sorulacak

 

08.10.2018 - 10:46 | Güncelleme:  İHA

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, verdiği emsal kararla velayet davalarını yeni bir boyuta taşıdı. Kurul, idrak gücüne sahibi 8 ve üstü çocukların kendisini ifade edebileceğini, velayet davasında çocuğa fikri sorulması gerektiğine hükmetti. Kararla birlikte; mahkemeler velayet davalarında karar vermeden önce çocuğa "Anneni mi, babanı mı istiyorsun" sorusunu yöneltecek.

İHA'nın haberine göre, İstanbul'da, şiddetli geçimsizlik yaşayan çift boşanmak için mahkemeye başvurdu. Tarafları boşayan Aile Mahkemesi, çiftin 8 yaşındaki Efe'nin velayetini babasına verdi. 6. Aile Mahkemesi'ne velayet davası açan anne boşanma davası sırasında davalı babanın, annenin çocuğu dövdüğü yönünde gerçeğe ve hayatın olağan akışına aykırı iftiraları nedeniyle müşterek çocuğun velayetinin babaya verildiğini öne sürdü.

"BABA SORUMSUZ"

Davacı anne, babasından çekinen ve korkan çocuğun 'annem beni dövdü' şeklinde beyanda bulunduğunu, bu hususun aksinin okulda tutulan 'tutanaktır' adlı belge ile ispatlandığını dile getirdi. Babanın çocukla ilgilenmediğini, çocuğun okul dışındaki zamanını internet kafede geçirdiğini anlatan anne, çocuğun tüm sorunları ile ilgilendiğini, çocuğun da kendisinin yanında kalmak istediğini ileri sürerek, babada olan velayetin kaldırılarak müşterek çocuğun velayetinin tarafına verilmesini talep etti. Mahkemede savunma yapan davalı baba ise davacının çocuğu olumsuz etkileyecek bir yaşam tarzı olduğunu, başka erkeklerle görüştüğünü, çocuğa şiddet uyguladığını iddia etti. Davacının sabit bir ikametahının olmadığını, çocuğa sigara içirerek bu şekilde fotoğrafını çektiğini, oje, far gibi şeyler sürdüğünü, boşanma davasında alınan raporlarda da velayetin babaya verilmesi yönünde görüş bildirildiğini anlattı. Ayrıca, çocuğun eğitimiyle yeterli derecede ilgilendiğini belirterek, davanın reddini savundu. Mahkeme, davalının velayet görevini yerine getirmediği veya kötüye kullandığı hususlarının kanıtlanamadığı gibi velayetin değiştirilmesini haklı kılacak nedenler de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verdi.

Karar temyiz edildi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğine dikkat çekti. Kararda, "Velayet düzenlemesinde asıl olan çocukların yararıdır ve bu düzenlemede ana ve babanın yararı ile çocuğun yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. Çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi de mümkündür. Bu nedenle, müşterek çocuğun velayeti konusunda mahkemece görüşünün alınması, bu görüşün değerlendirilmesi ve gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir" denildi.

Yeniden yapılan yargılamada 6. Aile Mahkemesi ilk kararında direndi. Bu kez devreye Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi. Efe'nin davanın tüm aşamalarında idrak çağında olduğunu hatırlatan Genel Kurul, emsal bir karara imza attı. Mahkemenin velayet davalarında çocukla istişare etmesi gerektiğinin vurgulandığı kararda şu ifadelere yer verildi: " İdrak çağında olan müşterek çocuğun uzmanlar tarafından alınan beyanında hem annesi hem de babası ile olmak istediğini ifade ettiği, herhangi bir tercihte bulunmadığı belirtilmiştir. Küçüğün kendi arzu ve isteklerini belirleyebilecek, bunları ifade edebilecek olgunlukta olduğu, bu nedenle çocuğun beyanlarının dikkate alınması gerektiği ifade edilmiştir. Kaldı ki, dava tarihinden itibaren küçüğün yaşadığı veya yaşamak istediği ortamı değerlendirmesine imkan verecek, dolayısıyla velayeti konusunda görüşünün alınmasını gerektirecek ölçüde uzun süre geçtiği de görülmektedir. Açıklanan nedenlerle mahkemece yapılacak iş; yeterli idrak gücüne sahip olduğu kabul edilen çocuğa, kendisini doğrudan ilgilendiren velayet konusunda danışılarak, görüşünü gerekçeleriyle birlikte ifade etme olanağının sağlanması; ifade edeceği bu görüşün, çocuğun kendi çıkarına ters düşmediği takdirde, buna önem verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi olmalıdır. O halde, aynı hususlara işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır."

 

 

 

 

Yargıtay karar verdi! Düğünde takılan takılar...

Yargıtay, ’İster kaynana, ister dayı, kim takarsa taksın düğünde takılan altınların gelinin kişisel malı sayıldığına’ hükmetti.

05 Şubat 2018 Pazartesi 13:06

 

5. Aile Mahkemesi’ne dava açan bir kadın, boşandığı eşi tarafından alınan düğün merasiminde takılan altınların tarafına iadesini istedi.

Evlenirken yapılan iki ayrı düğünde çok sayıda ziynet eşyaları ve nakit paranın takıldığını, ziynet eşyalarının düğünden sonra davalı tarafından alındığını anlatan davacı kadın, "Davalı olan boşandığım eşim, altınlarla bekarlık dönemindeki borçlarını ödedi. Daha sonra da geri vermedi. Dava konusu altınların aynen iadesini istiyorum." dedi.

Mahkemede ifade veren davalı koca ise; birikim yaparak borçsuz olarak evlendiğini, davacının para ve altınların bir kısmını kendi şahsi harcamaları için kullandığını, bir kısmını da borsada kaybettiğini beyan etti. Davanın reddine karar verilmesini talep eden davalı iddiaları reddetti. Mahkeme sadece geline takılan takıların iadesine hükmetti.

"DÜĞÜNDEN GELEN ALTINLAR KADININDIR"

Kararı iki taraf da temyiz etti. Dava dosyasını inceleyen Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, düğün sırasında takılan ziynet eşyalarının, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış sayılacağına hükmetti.

Düğün merasiminde takılan ziynet eşyalarının artık kadının kişisel malı kabul edildiğine dikkat çekilen Yargıtay 3. Hukuk Dairesi kararında şu ifadelere yer verildi: "Ne var ki somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda geline ve damada takılan ziynetler eşyaları ayrı ayrı değerlendirilmiş, mahkemece de yalnızca geline takılanlar yönünden tahsil kararı verilmiştir. O halde mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, düğün sırasında geline ve damada takıldığı tespit edilen tüm ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir. Temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına bozulmasına oy birliğiyle karar verildi

 

 

 

 

 

 

ARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas  No: 2014/5329

Karar No: 2014/16024

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-davalı tarafından: her iki dava yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 336. maddesi uyarınca “Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velayeti birlikte kullnılır. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim,velayeti eşlerden birine verebilir.” Mahkemece,davacı-davalı kocanın boşanma davası reddedilmesine ve davalı-davacı kadında velayet konusunda bağımsız bir davasının olmadığı nazara alınmadan taafların müşterek çocuğu olan A.'nın velayet hakkının davalı-davacı anneye verilmesi usul ve yasaya aykırı olup,hükmün bu nedenle bozulması gerekmektedir.

Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,10.07.2014 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas  No. 2013/21524

Karar No. 2014/4035

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, velayet,kişisel ilişki,tedbir nafakasının geriye yönelik olarak kaldırılması ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşüldü:

1-) Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının eşinin şiddet uygulaması ve intihara teşebbüs etme olayından sonra evden ayrıldığı,bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda davacının bir kusurunun kanıtlanmadığı ve davalı kocanın tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir. 2-) Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları,boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,paranın alım gücü,kişilik haklarına yapılan saldırıyla ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesiyle Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK. madde 174/1) ve manevi (TMK. madde 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. 3-)Müşterek çocuklarla anne arasında

kişisel ilişki düzenlenirken,çocukların üstün yararı yanında annelik duygularının da dikkate alınması gerekmektedir. Ayrıca,davacı anne Nizip ilçesinde,müşterek çocuk ise babasıyla birlikte Gaziantep'in merkez ilçesi Şahinbey'de oturmaktadır. Her iki ilçenin birbirine yakın olması ve ulaşım araçları dikkate alındığında kişisel ilişkinin ayrı şehir ayrımı yapılmaksızın kurulması gerektiği,yine küçüğün eğitim çağında olup,okula devam etmesi dikkate alındığında her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yararına olmayacağının kabulü gerekir. O halde mahkemece şehir ayrımı yapılmaksızın,her ayın belirli hafta sonları ve dini bayram günlerinde yatılı olacak şekilde,yarıyıl tatilinin belirli bir haftasında ve yılın yaz döneminde uzun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken,yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Temyiz edilen hükmün yukarda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA,hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,26.02.2014 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2013/19430

Karar No

:

2014/823

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı (kadın) tarafından tamamına yönelik olarak; davalı (koca) tarafından ise velayet,nafakaların miktarı ve müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaların başlangıç tarihi yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşüldü:

1-)Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilip boşanmaya karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kocanın birlik görevlerini ihmal ettiği,eşine sürekli şiddet uyguladığı,bağımsız ev temin etmediği,sebepsiz borçlanmalar yapıp aile bütçesini zora soktuğu,eşine hakaret ettiği,davalı kadının ise eşine ve ailesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı koca,kadına göre ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin devamında taraflar ve ortak çocuk için bir yarar kaldığından sözetmek imkanı ortadan kalkmış,davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. bu sebeple davacı kocanın boşanma davasının kabulüyle verilen boşanma kararı sonuç itibarıyla doğru olup,davalı kadının bu yöne dair temyiz itirazlarının reddiyle,davacı kocanın kabul edilen boşanma davasına dair hükmün,kusura dair gerekçesinin değiştirilmek suretiyle

ONANMASINA karar vermek gerekmiş (HUMK. madde 438/ son) ve tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. 2-)Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 26.9.2012 tarihinde açılmış,davalı kadın cevap dilekçesinde tazminat istememişken 14.3.2013 tarihli dilekçeyle tahkikat aşamasında 3.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde “Taraflar,cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleriyle serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakatiyle iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse,gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.”

hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm gereğince savunmanın genişletilebilmesi ön inceleme duruşmasından sonra mümkün bulunmamasına rağmen,davacı kadının tahkikat aşamasında talep ettiği tazminatlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. 3-) Toplanan delillerden
velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuğun dava süresi boyunca davacı baba yanında kaldığı sabittir. Durum böyle iken müşterek çocuk yararına davalı anneye teslim tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi yerine dava tarihinden geçerli olacak şekilde tedbir nafakasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir

Temyiz edilen hükmün yukarda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarda 1. bentte gösterilen sebeple kocanın kabul edilen boşanma davasında hükmün kusura dair gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana iadesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/3404

Karar No

:

2014/4635

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davalı tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller ve yapılan yargılamadan;
velayeti davalı anneye bırakılan 2002 doğumlu B. ile 2005 doğumlu B.'in uzman bilirkişiye davalı anneleri ile kalmak istediklerini,annelerinin yanında mutlu olduklarını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan uzman bilirkişi raporunda velayete dair tam kanaat edinebilmek için tarafların yaşam alanlarının incelenmesi gerektiğine dair beyanda bulunmuştur. velayetin değiştirilmesi davalarında aslolan çocukların menfaatidir. Bilirkişi raporu doğrultusunda,tarafların yaşam alanlarına dair inceleme yapılmadan,eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp,bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,04.03.2014 tarihinde karar verildi.

 

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/5329

Karar No

:

2014/16024

 

 

Taraflar araındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı-davalı tarafından: her iki dava yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 336. maddesi uyarınca “Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba
velayeti birlikte kullnılır. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim, velayeti eşlerden birine verebilir.” Mahkemece,davacı-davalı kocanın boşanma davası reddedilmesine ve davalı-davacı kadında velayet konusunda bağımsız bir davasının olmadığı nazara alınmadan taafların müşterek çocuğu olan A.'nın velayet hakkının davalı-davacı anneye verilmesi usul ve yasaya aykırı olup,hükmün bu nedenle bozulması gerekmektedir.

Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,10.07.2014 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/16379

Karar No

:

2015/10

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi,kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlarla reddedilen tazminat talepleri yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise katılma yoluyla lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği düşünüldü:

1-)Davacı-davalı kadının harcı ve kaydı bulunmayan katılma yoluyla temyiz isteğinin incelenmesine yer olmadığına, 2-)Mahkemece de kabul edildiği üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının somut bir kusuru ispatlanabilmiş değildir. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce,kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı iradeyle sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan,evlilik birliğini,devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar,sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.

maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp,daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber,boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı,eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (T.M.K.md.166/2). Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin,devamı eşlerden beklenmeyecek derecede,temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki,bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup,davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan sebeple isteğin reddi gerekirken,yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış,yanlışlığa

değinilmekle yetinilmiştir. 3-)Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadın yararına hükmedilen nafakanın dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar tedbir,boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olduğunun ve yoksulluk nafakasının her yıl üfe oranında artırılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre,davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 4-)Boşanmada manevi tazminatın amacı,boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın,bozulan ruhsal dengesini telafi etmek,manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için,kişilik haklarını ihlal eden fiille,tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri,müesseseyi amacından saptırır. Hakim,tazminat miktarını saptarken,bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın,ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini,fiilin ağırlığını; öbür yandan da,kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini,ekonomik ve sosyal

durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı,ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Davacı-davalı kadının temyiz talebinin yukarda 1. bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına,davalı-davacı kocanın temyizi yönünden hükmün yukarda 2. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarda 3. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatıran Mesut'a iadesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/15082

Karar No

:

2015/4011

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek eş tarafından,davalı-karşı davacı kadın eşin kabul edilen boşanma davası,kusur belirlemesi,kendisinin reddedilen tazminat talepleri,davalı-karşı davacı kadın eşe verilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü temyiz eden davacı-karşı davalı G. G. ile vekili ve karşı taraf davalı-karşı davacı B. G. vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-)Boşanmada manevi tazminatın amacı,boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın,bozulan ruhsal dengesini telafi etmek,manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için,kişilik haklarını ihlal eden fiille,tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri,müesseseyi amacından saptırır. Hakim,tazminat miktarını saptarken,bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın,ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini,fiilin ağırlığını; öbür yandan da,kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini,ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı kadın eş yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı,ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha

uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin B.' dan alınıp G.' ye verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.03.2015 tarihinde,oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2015/4801

Karar No

:

2015/3328

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm,davalı tarafından temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik en az bir yıl sürmüş ise,eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde,evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır. Bu halde boşanma kararı verilebilmesi için,hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Hakim,tarafların ve çocukların menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü halinde,boşanmaya hükmolunur. Bu halde,tarafların ikrarlarının hakimi bağlamayacağı hükmü uygulanmaz. (TMK. m. 166/3). Buna göre,eşlerin serbest iradesiyle boşanma kararı verilebilmesi için,boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda tarafların anlaşmış olmaları,taraflarca kabul edilen düzenlemenin de hakim tarafından uygun bulunması zorunludur. Aksi halde,anılan hüküm gereğince boşanma kararı verilemez. Yargıtay,kanunun açık maddesine (TMK. md. 166/3) muhalif gördüğü diğer sebeplerle hükmü bozabileceğinden (HUMK. md. 439/2),hükmün boşanma bölümünün davalı tarafından temyiz edilmemesi hukuksal bir sonuç doğurmaz. Mahkemece yapılacak iş,velayet düzenlemesi yapılmayan

ortak çocuk 04.01.1998 doğumlu S.'nın velayeti hakkında tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Aralarında boşanmanın mali sonuçları ve çocukların durumu hususunda tam anlaşma olmadan,Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanma kararı verilemeyeceğinden,velayet konusunda eşler arasında anlaşma olmadığı ve mahkemece getirilen öneri kabul edilmediği takdirde; davaya çekişmeli boşanma olarak devam edilerek taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/8373

Karar No

:

2015/3302

 

 

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı kadın eş tarafından boşanma kararının gerekçesi ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden; davalı erkek eş tarafından ise boşanma,kusur belirlemesi,tazminatlar,tedbir nafakası,ihtiyati tedbir kararı ve davalının evden uzaklaştırılmasına ilişkin kararlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.03.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı F. R. vekili ve karşı taraf temyiz eden davalı N. R. vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkeme kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 161. ve 162. madde koşullarının gerçekleştiğinin ve bu hükümlere de dayalı olarak boşanma kararının verildiğinin anlaşılmış bulunmasına göre,davacı kadın eşin tüm,davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları,boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,paranın alım gücü,kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın eş yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,03.03.2015 tarihinde karar verildi.

 

 

 

 

 

 

 

 

YARGITAY KARARLARI

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/3282

Karar No

:

2012/20202


♦EVLİLİK BİRLİĞİNİN SARSILMASI
♦KADININ AĞIR KUSURU
♦YOKSULLUK NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, çocuğu ile ilgilenmediği, eşine hakaret ettiği, davacı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği, bu sebeple davacı koca da kusurlu ise de davalı kadının daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmış bulunmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın yoksulluk nafakası talebinde bulunduğu halde bu konuda olumlu ya da olumsuz bir kadar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır ( HMK m. 26/1 )

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/18179

Karar No

:

2013/4041


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davalı-davacı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği,fiziksel şiddet uyguladığı; davacı-davalı kadının da kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasındaki ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre,davalı-davacı kocanın da boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK md. 166/2) karar verileceği yerde,yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma sebebine göre davacı-davalı kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyizin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/14434

Karar No

:

2013/1311


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından,kusur belirlemesi,davacı yararına hükmedilen yoksulluk nafakası,manevi tazminat ve tedbir nafakası ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için,tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da zorunludur (TMK. m. 174/2). Tarafların Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir. Gerek reddedilen boşanma davasında gerekse fiili ayrılık süresi içinde davalının,davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir kusuru ispatlanmamış,bu yönde maddi bir vakıa ortaya konulmamıştır. Fiili ayrılık sonucu boşanmaya karar verilmiş olması manevi tazminat için yeterli değildir. İlk davada,davayı açan kocanın da bir kusuru ispatlanamadığına göre,davacı yararına manevi tazminat takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/25004

Karar No

:

2013/10440


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davalı-davacı kadın tarafından; kocanın davasının kabulü,kusur belirlemesi,tazminatlar,yoksulluk nafakası ve tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Mahkemece davalı-davacı kadın ve davacı davalı koca eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden,davacı davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği,evle ilgilenmediği,ekonomik durumu hakkında yalan beyanda bulunarak kadını kandırdığı,eşinin çalışmasına engel olduğu,bağımsız ev teminine yanaşmadığı,eşini istemediğini beyan ettiği,"bundan iyi kapı mı bulacaksın" diyerek küçük düşürdüğü,"Allah belanı versin" diyerek beddua ettiği; davalı-davacı kadının da eşine hakaret ettiği,eşini ve eşinin köyünü beğenmediği,evlendiğine pişman olduğunu ifade ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kocanın ağır,davalı-davacı kadının az kusurlu oldukları anlaşılmıştır. Davalı-davacı kadın da boşanmayı istediğine göre kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup,kocanın davasının kabulü bu nedenle sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilerek (HUMK. md. 438/son) onanmasına karar vermek gerekmiş,davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın,kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini,186. maddesi,eşlerin evi birlikte seçeceklerini,birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş,en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece,tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi,boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın,kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı,bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK md. 4 TBK. md. 50,51,52,58) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA,hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/15914

Karar No

:

2013/2507


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi,tazminatlar ve velayet yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuğun yaşı,mahkemece alınan uzman raporu ve çocuğun üstün yararı gereğince velayetin anneye bırakıldığının anlaşılmasına göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı,davacı-davalı kocanın ise eşine şiddet uygulayıp,eşinin ailesiyle görüşmesine izin vermediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak,davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kusur belirlemesi,maddi ve manevi tazminat yönünden,davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Kemal'e yükletilmesine,peşin harcın mahsubuna 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Sevil'e geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,31.01.2013 tarihinde karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/25321

Karar No

:

2013/10648


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Dava,29.06.2012 tarihinde ikame edilmiştir. Davacı davasını anlaşmalı boşanma talepli olarak açmış; ancak; davalı cevap dilekçesinde boşanma hususunda uzlaşma olmadığını,dava dilekçesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Bu suretle davanın çekişmeli hale geldiği (TMK.md.166/1-2),mahkemece 04.09.2012 tarihinde ön incelemenin duruşmalı olarak yapılmasına karar verildiği,ön inceleme için duruşma günü tespit edilerek,bu duruşma günü taraflara bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı koca ve davalı vekili,04.09.2012 tarihli "ön inceleme" duruşmasına gelmişler,bu oturumda tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlarla ilgili tespit yapılmış ancak dava dilekçesinin HMK 119/1-e,1-f,1-g maddesinde yazılı unsurları taşımadığı ve davacının dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaları kanıtlamaya yarar delil sunamadığı,tahkikatı gerektiren bir husus olmadığı gerekçesiyle dava sübut bulmadığından reddedilmiştir.

Tahkikat,ön incelemede saptanan çekişmeli hususlar üzerinden yürütüleceğine (HMK.md. 140/3) göre mahkemece,taraflara dilekçelerinde dayandıkları,ancak somutlaştırmadıkları delillerini açıklaması,tanık deliline dayanılmakla tanık listesi verilmesi,gösterdikleri tanıkların adı ve soyadı ile adreslerini hangi tanığın hangi vakıaya ilişkin olduğunu içeren dilekçe vermesi için kesin süre verilerek sonucuna göre hareket edilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeden davanın neticeye bağlanması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,kadının temyiz isteğinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla,15.04.2013 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY :

Dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra açılmış olup; davacı 29.6.2012 tarihli dava dilekçesi ile anlaşmalı boşanma talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinde herhangi bir vakıaya dayanmamış,delilde bildirmemiştir. Davaya Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca çekişmeli olarak devam edeceğine ilişkin usulüne uygun yapılmış bir ıslah talebi de bulunmamaktadır. Mahkemenin red gerekçesi bu sebeple doğru olup kararın onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz.

 

 

 

 

 

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

 

Esas No

:

2012/5314

Karar No

:

2012/20189

 


♦BOŞANMA
♦TANIK BEYANI
♦AKRABALIK VEYA DİĞER BİR YAKINLIK
♦ŞİDDET UYGULAYAN KOCA

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada davalı tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. Mahkemece davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların birlik görevlerini yerine getirmedikleri, davalı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacı kocanın ise eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olup verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğrudur. Açıklanan sebeple davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya yönelik hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş, aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına ( TMK. md.186/1 ), geçimine ( TMK md.185/3 ), malların yönetimine ( TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215 ) ve çocukların bakım ve korunmasına ( TMK.m.185/2 ) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden ( resen ) almak zorundadır ( TMK.m.169 ). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. ( TMK.m.175 ) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden yukarıda l. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2015/4801

Karar No

:

2015/3328


♦VELAYET DÜZENLEMESİ
♦EŞLER ARASINDA VELAYET KONUSUNDA ANLAŞMA OLMAMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm,davalı tarafından temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Evlilik en az bir yıl sürmüş ise,eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde,evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır. Bu halde boşanma kararı verilebilmesi için,hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Hakim,tarafların ve çocukların menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü halinde,boşanmaya hükmolunur. Bu halde,tarafların ikrarlarının hakimi bağlamayacağı hükmü uygulanmaz. (TMK. m. 166/3). Buna göre,eşlerin serbest iradesiyle boşanma kararı verilebilmesi için,boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda tarafların anlaşmış olmaları,taraflarca kabul edilen düzenlemenin de hakim tarafından uygun bulunması zorunludur. Aksi halde,anılan hüküm gereğince boşanma kararı verilemez. Yargıtay,kanunun açık maddesine (TMK. md. 166/3) muhalif gördüğü diğer sebeplerle hükmü bozabileceğinden (HUMK. md. 439/2),hükmün boşanma bölümünün davalı tarafından temyiz edilmemesi hukuksal bir sonuç doğurmaz. Mahkemece yapılacak iş,velayet düzenlemesi yapılmayan ortak çocuk 04.01.1998 doğumlu S.'nın velayeti hakkında tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Aralarında boşanmanın mali sonuçları ve çocukların durumu hususunda tam anlaşma olmadan,Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanma kararı verilemeyeceğinden,velayet konusunda eşler arasında anlaşma olmadığı ve mahkemece getirilen öneri kabul edilmediği takdirde; davaya çekişmeli boşanma olarak devam edilerek taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

 

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/8373

Karar No

:

2015/3302


♦MANEVİ TAZMİNAT İSTEMİ
♦MADDİ TAZMİNAT İSTEMİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı kadın eş tarafından boşanma kararının gerekçesi ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden; davalı erkek eş tarafından ise boşanma,kusur belirlemesi,tazminatlar,tedbir nafakası,ihtiyati tedbir kararı ve davalının evden uzaklaştırılmasına ilişkin kararlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.03.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı F. R. vekili ve karşı taraf temyiz eden davalı N. R. vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-) Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkeme kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 161. ve 162. madde koşullarının gerçekleştiğinin ve bu hükümlere de dayalı olarak boşanma kararının verildiğinin anlaşılmış bulunmasına göre,davacı kadın eşin tüm,davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları,boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,paranın alım gücü,kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın eş yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,03.03.2015 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2014/17511

Karar No

:

2015/3274


♦BOŞANMA
♦KADININ ASGARİ İHTİYAÇLARINI KARŞILAYACAK SÜREKLİ VE DÜZENLİ GELİRİNİN BULUNMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davalı tarafından temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-)Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-)Mahkemece,davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı (kadın)'ın asgari ihtiyaçlarını karşılayacak sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu ve bu nedenle boşanmayla yoksulluğa düşmeyeceği,Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davacı (kadın) yararına gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Durum böyleyken yazılı gerekçeyle davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA,bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,03.03.2015 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2013/21470

Karar No

:

2014/4695


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle,evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Dava,velayetin anneye verilmesi talebine ilişkin olup basit yargılama usulüne tabidir. Ne var ki; mahkemece basit yargılama usulünde duruşma yapılmaksızın karar vermeye imkan tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1. maddesinin uygulanmasında hataya düşülmüştür. Şöyle ki,velayete ilişkin dava kamu düzenine ilişkin olup,re'sen araştırma ilkesi uygulanır. Taraflar dilekçelerinde tanık deliline de dayanmıştır. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan,çocuğun üstün yararıdır. Dinlenecek tanıklarla,mevcut hükümden farklı olarak çocukların üstün yararının gözetilmesini gerektirecek yeni bir durum ve olgu ortaya çıkabilir. Öyleyse,dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda taraflara imkan tanınması,"adil yargılama hakkını" içeren "hukuki dinlenilme hakkı" nın bir gereğidir (HMK.md.27.) Öyleyse,açıklanan hususlar gözetilerek mahkemece duruşma günü belirlenerek,taraflara tanıklarını da dinletme imkanı tanınması,delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle,04.03.2014 tarihinde karar verildi.

 

 

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/1396

Karar No

:

2011/4601


♦BOŞANMA DAVASINDA MANEVİ TAZMİNAT
♦KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.03.2011 günü temyiz eden davacı-davalı İ. Z. A. ile vekili geldi. Karşı taraf davalı-karşılık davacı T. A. ile vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı-davalı kocanın kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2 - Toplanan delillerden davacı-davalı kocadan kaynaklanan, davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Bu nedenle, davalı -davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825,00 TL. vekalet ücretinin Tülay'dan alınıp İbrahim'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/16840

Karar No

:

2011/15784


♦BOŞANMA DAVASI
♦KİŞİSEL İLİŞKİNİN DÜZENLENMESİ
♦EŞYALARIN AİDİYETİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar, kişisel ilişki süresi, ziynet eşyaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği düşünüldü:

KARAR : 1- ) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- ) Velayet kendisine verilmeyen babayla ortak çocuk arasında babalık duygularının tatminine olanak verecek ve her ayın belirlenecek bir kısım hafta sonlarında çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde uygun kişisel ilişki düzenlemesi yapılmamış olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- ) Davacı kadın Beko marka fırın, 51 ekran televizyon, Arçelik marka çamaşır makinesinin kendisine ait olduğunu ispat edemediği halde; bu eşyalar yönünden istemin kabulüne karar verilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyize konu hükmün 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarda 1. bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/16117

Karar No

:

2011/16745


♦KOCANIN KUSURLU DAVRANIŞI
♦BOŞANMA DAVASI
♦BOŞANMA DAVASINA BAĞLI MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ
♦YOKSULLUK NAFAKASI
♦KOCANIN EŞİNİN GÜVENİNİ SARSMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği düşünüldü:

KARAR : 1- ) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle iştirak nafakası konusunda infaz edilecek hükmün gerekçeli karardaki hüküm olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- ) Toplanan delillerden; mahkemenin davacı kocaya kusur olarak yüklediği kocanın eşine fiziksel şiddet uygulaması olayından sonra, tarafların barışıp birlikte yaşamaya başladıkları; böylece, fiziksel şiddet boşanma nedeni olmaktan çıkmışsa da; davalı kadının açtığı bağımsız tedbir nafakası dosyasında da belirlendiği üzere; bu barışmadan sonra, davacı kocanın, ortak konuta eşinden gizli dinleme cihazı yerleştirerek eşinin güvenini sarstığı ailesinin evliliğe müdahalesine tepkisiz kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı kadının ise, barışma olayından sonra gerçekleşmiş bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda, kusurun tamamen davacı koca da olduğunun kabulü gerekir. Davalı kadının az bile olsa, kusuru kanıtlanamamış ve davanın reddi gerekirken; boşanma kararı verilmesi hatalı ise de; bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir. Ancak, boşanma hükmünün temyiz edilmemiş olması; hükmün gerekçesindeki kusur belirlemesini ve buna bağlı olarak hükmedilmiş boşanmanın fer'i nitelikteki nafaka ve tazminat taleplerine yönelik hükümlerin temyizini engellemez. Kamu düzenini ilgilendirmediği sürece; hükmün bağlantılı ancak birbirinden ayrılabilen bölümleri bağımsız olarak temyiz edilebilir ve temyiz edilmeyen bölüm, temyiz edilen bölümün temyiz sonucundan etkilenmez.

Salt boşanma hükmünün gerekçeyle sıkı sıkıya bağlılığından söz edilemez. Boşanma hükmünün kamu düzeniyle ilgisi de bulunmamaktadır. Gerekçenin ( bu arada kusurun ) temyiz edilmesi, kendiliğinden boşanma hükmünün de temyiz edilmiş olmasını gerektirmez. Zaten, bu sebeple Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinde boşanmada kusur ilkesine açıkça yer verilmemiş; kusur ilkesinden önemli ölçüde uzaklaşılmıştır. Kusur boşanmada Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesindeki "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" olgusu içinde örtülü olarak, bir ölçüde varlığını korumaktadır. Oysa, yoksulluk nafakası ( T.M.K. m. 175 ) ile maddi ve manevi tazminat ( T.M.K. m. 174/1-2 ) talepleri bakımından kusurun belirlenmesi açıkça bir koşul olarak öngörülmüştür. Yoksulluk nafakasıyla tazminat taleplerinin yerinde olup olmadığının değerlendirilebilmesi için; diğer koşullar yanında kusur durum ve dağılımının belirlenmesi zorunludur. Bu sebeple yoksulluk nafakasıyla maddi ve manevi tazminatlara dair hükmün kusurluluk hali ve dağılımına bağlı olarak temyiz edilmesi durumunda; boşanma hükmü temyiz edilmese bile, zorunlu olarak kusur belirlemesi de temyiz incelenmesine tabi tutulacaktır, bu açıklamalar gözetildiğinde yukarda açıklandığı gibi; davacı koca tamamıyla kusurludur. Bu nedenle, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul ederek, eşit kusur kabulüne bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermiş olması isabetsiz ( kuşkusuz, mahkeme tazminatlar için Türk Medeni Kanunun 174/1 ve 2 nci maddesindeki diğer koşulların da gerçekleşmiş olup olmadığını, ayrıca takdir Edecektir. ) olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentlerde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi ve tazminatlara dair bölümlerinin BOZULMASINA, iştirak nafakasına yönelik hükmün yukarda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle, 24.10.2011 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/3193

Karar No

:

2010/5196


♦TEDBİR VE İŞTİRAK NAFAKASI
♦MÜŞTEREK ÇOCUĞA TEDBİR VE İŞTİRAK NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Davalı koca vekilinin harcı kaydı bulunmayan katılma yolu ile temyiz talebinin incelenmesine yer olmadığına,

2-Davacı kadının temyizine gelince;

a- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre dava tarihi 11.10.2006 olduğu halde karar başlığında 13.7.2009 olarak yazılması maddi hataya dayalı olup yerinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b- Müşterek çocuk T. H. 11.9.1990 doğumlu olup 11.9.2008 tarihinde ergin olmuştur. Boşanma hakkındaki hüküm ise 18.6.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Müşterek çocuğun ergin olduğu tarihten itibaren de geçerli olacak şekilde tedbir ve iştirak nafakası taktiri usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. ( HUMK. md. 438/7 )

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün; yukarıda 2/b bentte açıklanan nedenlerle mahkeme hüküm fıkrasının nafaka taktirine ilişkin 1 ve 2 nolu maddelerinin hükümden çıkarılmasına, 1. madde yerine "davalı baba yanında kalan 11.9.1990 doğumlu müşterek çocuk Turan Hakan için dava tarihi olan 11.10.2006 tarihinden ergin olduğu 11.9.2008 tarihine kadar 100 TL. tedbir nafakasının davacı anneden alınarak, davalı babaya verilmesine" 2. madde yerine "müşterek çocuk 11.9.2008 tarihinde ergin olduğundan iştirak nafakası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" tümcelerinin yazılması suretiyle bu kısmının düzeltilmiş olarak, diğer yönlerinin ise 2/a bentte yazılı nedenlerle ONANMASINA, davalı temyiz itirazlarının ise 1. bentte açıklanan nedenlerle incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi

 

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/11070

Karar No

:

2012/17058


♦BOŞANMA
♦YOKSULLUK NAFAKASI
♦MANEVİ TAZMİNAT
♦EVLİLİKTE KUSUR

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı H. E. ile vekili ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ö. E. vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmemesine karşılık güven sarsıcı davranışlar sergileyen, eşine hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı-davacı kadın boşanmaya sebep olan olaylardan daha fazla kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin ( TMK m.175 ) reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Boşanmaya neden olan olaylarda eşine oranla daha az kusurlu bulunduğu anlaşılan davacı-davalı koca yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata ( TMK m. 174/1-2 ) hükmedilmesi gerekirken manevi tazminata ilişkin talebin reddi, maddi tazminat konusunda ise olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin Özlem'den alınıp Hakan'a verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Özlem'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Hakan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

Kaynak. LEGES HUKUK

Katkılarından dolayı LEGES HUKUKA teşekkür ediyorum.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/23314

Karar No

:

2012/18693


♦BOŞANMA DAVASINDAN AYRI AÇILAN NAFAKA DAVASI
♦NAFAKA DAVASININ BOŞANMA DAVASINDAN ÖNCE BAĞIMSIZ AÇILMASI
♦TEDBİR NAFAKASI TALEBİYLE BİRLİKTE YOKSULLUK NAFAKASI TALEBİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki karşılıklı açılan "boşanma" davaları ile "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı ( kadın ) tarafından, birleşen nafaka davası ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Kocanın boşanma davasının kabulü yanında, davalı tarafından açılıp birleştirilen boşanma davası da, haklı görülerek kabul edildiğine ve boşanmada tarafların ikisi de aynı oranda kusurlu görüldüğüne göre, davalının boşanma davalarından önce 14.12.2010 tarihinde bağımsız olarak açmış olduğu, boşanma davalarıyla birleştirilerek görülen nafaka davasının da kabulü ile kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, "nafaka talebinde haklı olmadığının " benimsenmesi suretiyle bu davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-davacı ( kadın ), birleştirilen nafaka davasına ilişkin dava dilekçesinde, "tedbir nafakası" talebiyle birlikte "boşanırlarsa yoksulluk nafakası" da istemiş, boşanma davasında ise "nafaka davası derdest olduğundan burada ayrıca nafaka" istemediklerini bildirmiştir. Nafaka davasındaki, boşanırlarsa yoksulluk nafakası olarak devamına ilişkin isteğini geri de almamıştır. Bu durumda davalı-davacı ( kadın )'ın yoksulluk nafakası talebinin bulunduğu kabul edilmelidir. Bu isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu talebin nazara alınmaması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/3282

Karar No

:

2012/20202


♦EVLİLİK BİRLİĞİNİN SARSILMASI
♦KADININ AĞIR KUSURU
♦YOKSULLUK NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, çocuğu ile ilgilenmediği, eşine hakaret ettiği, davacı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği, bu sebeple davacı koca da kusurlu ise de davalı kadının daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmış bulunmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın yoksulluk nafakası talebinde bulunduğu halde bu konuda olumlu ya da olumsuz bir kadar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır ( HMK m. 26/1 )

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/16117

Karar No

:

2011/16745


♦KOCANIN KUSURLU DAVRANIŞI
♦BOŞANMA DAVASI
♦BOŞANMA DAVASINA BAĞLI MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ
♦YOKSULLUK NAFAKASI
♦KOCANIN EŞİNİN GÜVENİNİ SARSMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği düşünüldü:

KARAR : 1- ) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle iştirak nafakası konusunda infaz edilecek hükmün gerekçeli karardaki hüküm olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- ) Toplanan delillerden; mahkemenin davacı kocaya kusur olarak yüklediği kocanın eşine fiziksel şiddet uygulaması olayından sonra, tarafların barışıp birlikte yaşamaya başladıkları; böylece, fiziksel şiddet boşanma nedeni olmaktan çıkmışsa da; davalı kadının açtığı bağımsız tedbir nafakası dosyasında da belirlendiği üzere; bu barışmadan sonra, davacı kocanın, ortak konuta eşinden gizli dinleme cihazı yerleştirerek eşinin güvenini sarstığı ailesinin evliliğe müdahalesine tepkisiz kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı kadının ise, barışma olayından sonra gerçekleşmiş bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda, kusurun tamamen davacı koca da olduğunun kabulü gerekir. Davalı kadının az bile olsa, kusuru kanıtlanamamış ve davanın reddi gerekirken; boşanma kararı verilmesi hatalı ise de; bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir. Ancak, boşanma hükmünün temyiz edilmemiş olması; hükmün gerekçesindeki kusur belirlemesini ve buna bağlı olarak hükmedilmiş boşanmanın fer'i nitelikteki nafaka ve tazminat taleplerine yönelik hükümlerin temyizini engellemez. Kamu düzenini ilgilendirmediği sürece; hükmün bağlantılı ancak birbirinden ayrılabilen bölümleri bağımsız olarak temyiz edilebilir ve temyiz edilmeyen bölüm, temyiz edilen bölümün temyiz sonucundan etkilenmez.

Salt boşanma hükmünün gerekçeyle sıkı sıkıya bağlılığından söz edilemez. Boşanma hükmünün kamu düzeniyle ilgisi de bulunmamaktadır. Gerekçenin ( bu arada kusurun ) temyiz edilmesi, kendiliğinden boşanma hükmünün de temyiz edilmiş olmasını gerektirmez. Zaten, bu sebeple Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinde boşanmada kusur ilkesine açıkça yer verilmemiş; kusur ilkesinden önemli ölçüde uzaklaşılmıştır. Kusur boşanmada Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesindeki "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" olgusu içinde örtülü olarak, bir ölçüde varlığını korumaktadır. Oysa, yoksulluk nafakası ( T.M.K. m. 175 ) ile maddi ve manevi tazminat ( T.M.K. m. 174/1-2 ) talepleri bakımından kusurun belirlenmesi açıkça bir koşul olarak öngörülmüştür. Yoksulluk nafakasıyla tazminat taleplerinin yerinde olup olmadığının değerlendirilebilmesi için; diğer koşullar yanında kusur durum ve dağılımının belirlenmesi zorunludur. Bu sebeple yoksulluk nafakasıyla maddi ve manevi tazminatlara dair hükmün kusurluluk hali ve dağılımına bağlı olarak temyiz edilmesi durumunda; boşanma hükmü temyiz edilmese bile, zorunlu olarak kusur belirlemesi de temyiz incelenmesine tabi tutulacaktır, bu açıklamalar gözetildiğinde yukarda açıklandığı gibi; davacı koca tamamıyla kusurludur. Bu nedenle, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul ederek, eşit kusur kabulüne bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermiş olması isabetsiz ( kuşkusuz, mahkeme tazminatlar için Türk Medeni Kanunun 174/1 ve 2 nci maddesindeki diğer koşulların da gerçekleşmiş olup olmadığını, ayrıca takdir Edecektir. ) olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentlerde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi ve tazminatlara dair bölümlerinin BOZULMASINA, iştirak nafakasına yönelik hükmün yukarda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle, 24.10.2011 tarihinde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/5933

Karar No

:

2012/4365


♦BOŞANMA SONUCU MADDİ TAZMİNAT
♦BOŞANMADA KUSUR
♦BOŞANMA SONUCU MADDİ DESTEĞİ YİTİRMEK

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı kadının temyiz itirazının incelenmesine gelince; Türk Medeni Kanunu'nun 174/1.maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi ( TMK.md.4, BK. Md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 ¨ temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/4735

Karar No

:

2012/6494


♦BOŞANMA
♦FİİLİ AYRILIK NEDENİNE DAYALI BOŞANMA DAVASI
♦MANEVİ TAZMİNAT
♦KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocadan kaynaklanan ve davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir olayın varlığı ispat edilmemiştir. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca, fiili ayrılık nedeniyle boşanma koşullarının gerçekleşmiş olması tek başına manevi tazminat verilmesi sebebi olamaz. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığından manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken; yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynak. LEGES HUKUK

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/2268

Karar No

:

2012/3707


♦VELAYET DAVASI
♦MÜŞTEREK ÇOCUĞUN ANNENİN BAKIM VE ŞEFKATİNE MUHTAÇ OLMASI
♦ÇOCUĞUN İADESİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Küçük Metehan, talepte bulunan anne Ç. G. ile davalı K. Y.'ın evlilik dışı ilişkisi sonucu 6.8.2008 tarihinde dünyaya gelmiş, davalı baba 6.7.2009 tarihinde çocuğu tanımış, bu suretle çocuk nüfusta baba hanesine kaydedilmiştir. Velayet, Gaziantep 3. Aile Mahkemesinin 2010/221 değişik iş sayılı kararı ile mutad meskene iade davası süresince tedbiren davalı babaya verilmişse de, bunun dışında velayete yönelik bir karar da bulunmamaktadır. Her ne kadar davalı baba, çocuğu tanımışsa da, velayet halen annededir. ( TMK. md. 337/1 ) Müşterek çocuk, yaşı itibarıyla annenin bakım ve şefkatine muhtaçtır. Çocuğun iadesi halinde fiziki ve psikolojik gelişiminin tehlikeye düşeceği yolunda ciddi bir kanıt getirilmediği gibi bu hususlar kanıtlanabilmiş de değildir. Sözleşmenin şartları gerçekleşmiştir. Davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 



YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/1065

Karar No

:

2012/8272


♦EVLİLİK SÖZLEŞMESİ
♦EŞYALARIN PAYLAŞILMASI
♦MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT
♦EŞİT KUSURLU EŞ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat ile eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Davalı kocanın şiddet uyguladığı ve başka kadınla birlikte olduğu hususundaki tanık anlatımlarının tamamı kadından duyuma dayalı olup itibar edilemez.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ailesinin eşine müdahalesi ve hakaretine sessiz kalan davacı koca yanında eşine hakaret edip aşağılayan davacı kadının eşit kusurlu oldukları sabittir. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tzaminata hükmedilemez ( TMK. md. 174/1-2 ). Hal böyleyken, mahkemece sadece davalı koca kusurlu bulunarak Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmadığı halde, yazılı gerekçeyle davacı yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi doğru değildir.

2-Eşya alacağına ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

31.07.2008 günlü evlenme mukavelesinde bahsedilen eşyaların tarafların ortak malı olduğu, geçimsizlik halinde eşyaların yarısının iade edileceği veya yarı bedelinin ödenileceği kararlaştırılmıştır. Durum böyleyken, taraflarca kararlaştırılan sözleşmenin aksine, eşyaların tamamının davacı kadına ait olduğunun kabulüyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/6318

Karar No

:

2012/9031


♦BOŞANMA
♦EVİLİK BİRLİĞİNİN TEMELİNDEN SARSILMASI
♦FİZİKSEL ŞİDDET VE HAKARET

 

DAVA : Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın, kadının birleşen nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı ( koca )'nın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, evin kapısını kadının üzerine kilitleyerek evden ayrıldığı, sürekli alkol aldığı ve eşinin babasını arayarak "gel kızını al" dediği, sonrasında arayıp sormadığı; buna karşılık davalı-davacı kadının da eşine sürekli hakaret ettiği ve onu tehdit ettiği; Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalının boşanma davasının kabulüne ( TMK.md. 166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple boşanma davası yönünden BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan sebeple davalı-davacı kadının birleşen nafaka davası yönünden ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/14506

Karar No

:

2012/10513


♦BOŞANMA DAVASI
♦VELAYET
♦KİŞİSEL İLİŞKİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk için takdir edilen nafakanın dava tarihinde boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar tedbir, bu tarihten sonra iştirak nafakası olduğunun tabii bulunmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk A.S., 09.09.2009 doğumlu olup, çok küçüktür. Yaşı nazara alındığında anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Müşterek çocuk A. S. ile baba arasında 1-31 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişki çocuğun yaşına göre uzun süreli olup, çocuğun bedeni ve fikri gelişmesi bakımından çocuğun yararına uygun olmayacağı gibi, davacı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine de engel olacaktır. Şu halde, uygun olduğu anlaşılan diğer kişisel ilişki dönemleri yanında ayrıca yaz tatilinde Temmuz ayının, belirli bir bölümünü içerecek ve çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde daha az ve daha uygun süreli kişisel ilişki düzenlemesine karar verilmesi gerekirken; yazılı olduğu şekilde düzenleme yapılması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin 1. bentte belirtilen sebeple ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12774

Karar No

:

2012/16848


♦BOŞANMA DAVASI
♦KADININ AĞIR KUSURUNUN BULUNMAMASI
♦KADINA YOKSULLUK NAFAKASI TAKDİR EDİLMESİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı ( kadın ) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında davacı-davalı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu belirlendiği ve hükmün gerekçe kısmında kocanın ağır kusurlu olduğu açıklandığı halde hüküm fıkrasında taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat ( TMK. m. 174/1-2 ) isteminin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. ( TMK.m.175 ) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın .yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/11802

Karar No

:

2012/17554


♦BOŞANMA
♦MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT
♦SADAKAT YÜKÜMLÜLÜĞÜNE AYKIRI DAVRANIŞ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından; nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının, ergin çocuklarla ilgili nafaka isteği hakkında karar verilmemiş olmasında bir yanlışlık bulunmamasına göre bu yöne ilşkin temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan sebeple boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı tarafından daha önce açılan ve reddedilen boşanma davasında "davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu sebeple kusurlu olduğu" hükmen belirlenmiştir. Fiili ayrılık süresi içinde davalının kusuru ispatlanamamıştır. O halde boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta davacı tam kusurludur. Davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışı, davalının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda boşanmada kusuru bulunmayan davalı yararına, boşanma yüzünden zedelenen mevcut veya beklenen menfaatleri karşılığı uygun miktarda maddi tazminat ( TMK. md 174/1 ) ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle uygun miktarda, manevi tazminat ( TMK. md. 174/2 ) takdiri gerekirken, davalının bu isteklerinin reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda ( 2. ) bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ( 1. ) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/14842

Karar No

:

2012/18477


♦ORTAK HAYATI TEMELİNDEN SARSACAK DERECEDE VE BİRLİĞİN DEVAMINA İMKAN BIRAKMAYACAK GEÇİMSİZLİK
♦BOŞANMA
♦YILLARDIR FİİLEN AYRI YAŞAMA
♦KADININ BAŞKA ERKEKLE İLİŞKİSİ BULUNDUĞUNA DAİR SÖYLENTİLER

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacının birlikte yaşadıkları süre içinde zaman zaman eşine fiziki şiddet uyguladığı, son olarak da 19.11.2001 tarihinde eşini ve yanındaki "Ahmet" isimli şahsı bıçakla yaraladığı, bu eyleminden dolayı mahkum olduğu, bu olaydan sonra tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıkları ve yaklaşık on yıldır ayrı oldukları, davalının sözü edilen olaydan sonra da Ahmet isimli şahısla zaman zaman görüştüğü, ortak çocukları Ertan'ın arkadaşı olduğu ifade edilen bu şahsın davalının oğluyla birlikte oturduğu eve girip çıktığı, davalı hakkında bu kişiyle ilişkisi olduğuna dair yaygın söylentinin bulunduğu, bu söylentiye de davalının açıklanan tutum ve davranışlarının yol açtığı anlaşılmaktadır. Davalının gerçekleşen bu tutum ve davranışı güven sarsıcı nitelikte olup, evlilikle bağdaşmaz. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu sonuca ulaşılmasında davacı ağır kusurlu ise de, davalı da kusurlu olup, tarafların yaklaşık on yıldır fiilen ayrı yaşamaları da dikkate alındığında davalının, açılan davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları davada gerçekleşmiştir.Bu şartlar altında tarafları birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya ( TMK m. 166/2 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/10867

Karar No

:

2012/15417


♦KÜÇÜĞÜN MUTAT İKAMETGAHINA DÖNMESİNİN TEMİNİ TALEBİ
♦ÇOCUĞUN İADESİ TALEBİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Toplanan delillerden; anne ve babanın 16.05.2006 tarihinde evlendikleri, annenin müşterek çocuk 20.12.2007 doğumlu Y. E.'yi 2011 yılı Mayıs ayında Türkiye'ye getirdiği ve babanın başvurusu üzerine küçüğün mutat ikametgahına dönmesinin temini için bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Türkiye; kanuna aykırı olarak küçüklerin yerlerinin değiştirilmesinin zararlı etkilerinden korumak amacıyla "Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Sözleşme"ye 03.01.1999 tarihinde katılmıştır. Sözleşmenin 12/1. maddesinde öngörülen süreye uyularak dava açılmış olup, toplanan delillere göre de geri dönmesinin çocuğun fiziki, psikolojik bir tehlikeye maruz kalacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilmeyecek bir duruma düşeceğine dair ciddi bir riskin varlığı da ispat edilmemiştir (Söz.md.13/b).

Gerçekleşen bu durum karşısında, sözleşmedeki hükümlerin tedbir niteliğinde olduğu da dikkate alınarak iade kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iade edilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12707

Karar No

:

2012/17521


♦BOŞANMA DAVASI
♦YOKSULLUK NAFAKASI
♦TEDBİR NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü ve fer'ileri ile ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının ziynetlere yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının boşanma davası ile fer'ilerine ilişkin temyizinin incelenmesine gelince;

a-Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının eşine tokat atması olayından sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri, böylece bu davranışın davacı-davalı koca tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılması gerektiği; ancak daha sonra taraflar arasında gerçekleşen olaylarda eşini istemediğini sevmediğini söyleyen, eşine ve yakınlarına hakaret eden, ev işleri ile ilgilenmeyen davalı-davacı kadın ile eşinin bağımsız konut isteğine karşılık vermeyen, hamile olan eşinin annesi tarafından hakaret edilerek evden ayrılmasına sessiz kalan, eşinin babasına hakaret eden davacı-davalı kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşit oranda kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece boşanmaya hükmedilmesi isabetlidir. Ancak; mahkemenin davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğuna ilişkin gerekçesi yerinde değilse de; belirlenen bu kusur durumuna göre de boşanma kararı verilebileceğinden, boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olmakla, boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle (HUMK.md.438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve buna bağlı olarak davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Davalı-davacı kadının yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulunmasına ve ev hanımı olarak boşanmakla yoksulluğa düşeceğinin de gerçekleşmiş olması karşısında; Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmemesi de doğru değildir.

c-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda (2/b) ve (2/c) bentlerinde gösterilen sebeplerle tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden BOZULMASINA, boşanma davasının temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2/a) bendinde gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle, ziynet alacağına ilişkin bölümünün ise, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/5933

Karar No

:

2012/4365


♦BOŞANMA SONUCU MADDİ TAZMİNAT
♦BOŞANMADA KUSUR
♦BOŞANMA SONUCU MADDİ DESTEĞİ YİTİRMEK

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı kadının temyiz itirazının incelenmesine gelince; Türk Medeni Kanunu'nun 174/1.maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi ( TMK.md.4, BK. Md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 79.50 ¨ temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/11174

Karar No

:

2012/16035


♦BOŞANMA
♦KUSUR ORANI
♦EŞLER ARASINDA CİNSEL İLİŞKİDEN KAÇINMA
♦CİNSEL İLİŞKİDEN KAÇINMA

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, boşanma ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Mahkemece davalı koca daha ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; her iki tarafın da cinsel ilişkiden kaçınmak suretiyle boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulünün gerektiği anlaşılmaktadır. Hal böyleyken davalı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru değil ise de; davalının davacı ile aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanmasına ( HUMK.md.438/son ) karar vermek gerekmiş ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, yukarıdaki bentte belirlendiğine göre, eşit kusurlu davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup ( TMK.md.174/1-2 ) bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere boşanma ve fer'ilerine ilişkin bölümlerin oybirliğiyle, ziynet eşyalarına ilişkin bölüm yönünden, 13.06.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 186/3. maddesine göre "Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar." Türk Medeni Kanunu prensip olarak kadın erkek eşitliğini kabul etmiş bu nedenle de "eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılacaklarını" hüküm altına almıştır. Öte yandan "Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar." ( TMK. md. 185/3 )

Türk Medeni Kanunun "ispat yükü" başlıklı 6. maddesine göre "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." Somut olayda ispat yükünün davalıda olduğuna ilişkin özel bir düzenleme yoktur. Bu nedenle ispat yüküne ilişkin genel kuraldan ayrılmayı gerektirecek bir sebepte bulunmamaktadır.

Düğünde takılan ziynet eşyaları ve takılar kadına ait olup kişisel eşya niteliğindedir. Dava konusu edilen ziynet eşyalarından 33 adet çeyrek altının taraflarca bozdurulup ev için harcandığı, davalı tarafından beyan edilmiştir. Ailenin ortak giderleri için davalı tarafından bozdurulan ziynet eşyalarının davacının rızası ile bozdurulduğunun kabul edilmesi gerekir.

Ziynet eşyaları nitelik itibariyle rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen nev'i dendir. Bu sebeple nitelikleri itibariyle kadında bulunduğu karine olarak kabul edilir. Olağanın aksini iddia eden ispatla yükümlüdür. Niteliği itibariyle davacıda bulunması gereken ziynet eşyalarının aile içerisinde ihtiyaç duyulması halinde bu eşyaları elinde bulunduran eşin rızası ile bozdurulması olağan olandır. Bu durum Türk Medeni Kanunun 185/3 ve 186/3 maddeleri gereğince davacı eş için aynı zamanda bir yükümlülüktür. Bu sebeple somut olayda ispat yükü davacıya aittir. Davacı kadın kendisine ait ziynet eşyalarının rızası dışında ve iade şartıyla elinden alınıp bozdurulduğunu veya davalıda kaldığını ispat etmesi gerekir. Davacı da kendisine ait olan ve kural olarak kendisinde bulunması gereken ziynet eşyalarının rızası dışında veya iade şartıyla davalı tarafından elinden alınıp bozdurulduğunu veya davalı da kaldığını ispat edememiştir.

Davacı eş ailenin ortak giderleri için malvarlığından rızasıyla yaptığı katkıyı geri isteyemez. Davacının bu katkıyı kendisine ait ziynet eşyalarını bozdurarak yapmış olması sonucu değiştirmez. Türk Medeni Kanununun 186/3. maddesinin somut olayda uygulanmamasını gerektirecek bir hukuki gerekçede yoktur.

Bu sebeple temyize konu hükmün kabul edilen ziynet eşyalarına ilişkin bölümünün bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun hükmün bu bölümünün onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12177

Karar No

:

2012/16696


♦KARŞILIKLI BOŞANMA İSTEMİ
♦EŞİN EVE DÖNMESİ İÇİN NOTER VASITASIYLA İHTARNAME
♦KUSURLU DAVRANIŞIN AFFI
♦MADDİ MANEVİ TAZMİNAT

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve yarglama giderleri yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kocanın boşanma davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Toplanan delillerden, "tanık beyanlarında geçen ve mahkemece de boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylardan sonra davalı-davacı kadının 21.07.2008 tarihide Kadıköy 24. noterliği vasıtasıyla kocanın eve dönmesi için ihtarname gönderdiği; buna karşılık davacı-davalı kocanın da boşanma davasından sonra barışmak için eşinin yanına giderek evlilik birliğini devam ettirmek istediğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda her iki taraf da birbirlerinin önceki kusurlu davranışlarını affetmiş veya en azından hoşgörü ile karşılamış duruma düşmüşlerdir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemez. Durum böyleyken, mahkemece her iki tarafın boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken; her iki davanın da kabulü ile boşanma kararı verilmesi yanlış olmuştur. Ne var ki, davalı-davacı kadının birleşen boşanma davasında verilen boşanma hükmü davacı-davalı koca tarafından temyiz edilmeyip kesinleştiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir. Gerçekleşen bu duruma bağlı olarak da tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, taraflar birbirlerinin kusurlu davranışlarını affetmiş duruma düştüklerinden, taraflara yüklenebilecek bir kusurlu davranış kalmamıştır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi gereğince boşanma kararı verilebilmesi için, davalının az da olsa kusurlu olması gerekir. Davalı-davacı kadına bir kusur yüklenemeyeceğine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken; mahkemece yazılı şekilde kocanın davasının kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmanın eki olan maddi ve manevi tazminata ( TMK.md.174/1-2 ) karar verilebilmesi için; tazminat yükümlüsü olan eşin boşanmaya neden olan olaylarda tamamen veya daha fazla kusurlu olması gerekir. Açıklandığı gibi, davalı-davacı kadın tarafından, kocaya gönderilen ihtar sonucu, davacı-davalı kocaya kusur yükleme imkanı kalmamıştır. Durum böyleyken, açıklanan hususlar gözetilmeden; davalı-davacı kadının tazminat taleplerinin reddi yerine, yazılı şekilde maddi ve manevi tazminat takdiri de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-davacı kadın yararına, 3. bentte gösterilen sebeple de davacı-davalı koca yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 



YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/773

Karar No

:

2012/18339


♦BOŞANMA
♦ŞİDDETLİ GEÇİMSİZLİK
♦ORTAK HAYATIN TEMELDEN SARSILMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının, ergin kızının bir erkekle arkadaşlığını bildiği halde, bunu kocasından gizlediği ve bunu öğrenen ve karşı çıkan kocasını “geri kafalı” diyerek aşağıladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya ( TMK.md. 166/1 )karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiğini düşünüyorum.

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/5387

Karar No

:

2011/6383


♦BOŞANMA DAVASI
♦KOCANIN EŞİNİ İSTEMEDİĞİNİ SÖYLEMESİ
♦NAFAKA DAVASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı ( kadın ) tarafından, kendi boşanma davası, birleşen nafaka ve velayet davaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- ) Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-karşılık davacı ( koca )nın, eşini istemediğini söylediği ve birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davacı-davalının boşanma davasının kabulüne ( T.M.K. madde 166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2- ) Kadın tarafından boşanma davasından önce 6.7.2007 tarihinde bağımsız olarak açılan nafaka davası boşanma davasıyla birleştirilmiştir. Davalı-davacının, eşini istemediğini söyleyerek onunla birlikte yaşamaktan kaçındığı toplanan delillerle gerçekleştiğine göre, davacı-davalı ayrı yaşamakta ve nafaka talep etmekte haklıdır. Türk Medeni Kanunu'nun 197/2. maddesi gereğince davacı-davalı yararına uygun miktarda nafaka takdiri gerekirken, birleşen nafaka davasının reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükümün yukarda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, yukarda 1. bentteki bozma sebebine göre davacı-davalı kadının velayete ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/15992

Karar No

:

2011/17161


♦EŞLERİN SORUMLULUĞU
♦TEDBİR NAFAKASI
♦BİRLİKTE YAŞAMAYA ARA VERME
♦AYRI YAŞAMA

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından; kusur tespiti, tazminatlar, iştirak nafakası miktarına; davalı davacı kadın tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası ve ferileriyle kendi bağımsız tedbir nafakası davasında verilen hükme yönelik olarak her iki dava yönünden de temyiz edilmekle evrak okunup gereği düşünüldü:

KARAR : 1- ) Davalı-davacı kadının, kocanın açtığı boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, eşine tehdit ve hakarette bulunan, temyiz aşamasında dosyaya sunulan nüfus kayıt örneğinden de anlaşılacağı üzere başka bir kadınla ilişki kuran ve bu kadından olan 22.6.2010 doğumlu A. D. isimli çocuğu tanıdığı anlaşılan davacı-davalı koca tamamen kusurludur. Davalı-davacı kadının kusuru ispatlanamamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları da davada gerçekleşmemiştir.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı iradeyle sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalı dır. ( T.M.K. madde 166/2 )

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan sebeple isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2- ) Davalı-davacı kadının açtığı tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- )Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davalı-davacı kadının açtığı Türk Medeni Kanununun 197 nci maddeye dayalı davasından kendisi için hükmedilen tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazı yersizdir.

b- )Davalı-davacı kadının yanında bulunan velayete tabi ortak çocuk yararına tedbir nafakası talebiyle ilgili temyizine gelince;

Eşler, varsa ortak çocuklarının bakım, eğitim ve gözetimine beraberce özen göstermek; bu görevlerin gerektirdiği giderleri yine birlikte karşılamak yükümlülüğü altındadır ( T.M.K. madde 185/3-327/1 ). Ortak çocuk için ayrı yaşamada haklı olmanın kanıtlanması gerekmez. Hakimin eşlerin birlikte yaşamaya ara vermesi durumunda çocuklar yönünden gerekli önlemleri alması gerekir ( T.M.K. madde 197/son ). Açıklanan nedenlerle, davalı-davacı anne yanında bulunan müşterek çocuk Batuhan yönünden bağımsız tedbir nafakası davasının kabulü ile; ortak çocuk için davalı-davacı anne yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda 1. ve 2/b, bentlerinde gösterilen sebeplerle davacı-davalı kocanın boşanma davası ve davalı-davacı kadının müşterek çocuk için talep ettiği tedbir nafakası davası yönünden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, davalı-davacı kadının kendisi için talep ettiği tedbir nafakası yönünden yukarda 2/a bendinde gösterilen sebeplerle ONANMASINA, davacı-davalı kocanın temyiz itirazlarının ve davalı-davacı kadının, kocanın boşanma davasının ferilerine dair temyiz itirazlarının ise bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istenmesi halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle, 27.10.2011 gününde karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/7565

Karar No

:

2011/8741


♦BOŞANMA DAVASI
♦EVLİLİK BİRLİĞİNİN TEMELİNDEN SARSILMASI
♦KADININ AĞIR KUSURU

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davalı-davacı kadının eşine kötü davranmasına, sevmediğini, yaşlandığında bakamayacağını, emekli olunca ayrılacağını söylemesine, evlilik birliğinin üzerine yüklediği yükümlülükleri gereği gibi yerine getirmemesine ve son olayda da darp etmesine karşılık davacı-davalı kocanın da son olayda eşini darp ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu bulunduğu ve Türk Medeni Kanunu 166/2. madde koşullarının oluştuğu anlaşıldığından davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle davalı-davacı kadının reddedilen boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-davalı kocanın kabul edilen boşanma davasına yönelik ve diğer temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/22080

Karar No

:

2012/15894


♦ANLAŞMALI BOŞANMA DAVASI
♦YARGILAMA GİDERİ/VEKALET ÜCRETİ
♦BOŞANMA DAVASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı ve vekili 27.07.2011 günlü oturumda yargılama gideri ve vekalet ücreti istemediklerini beyan ettikleri halde, davalın yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir ( HUMK.md.438/7 ).

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 10 ve vekalet ücretine ilişkin 11. paragraflarının hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Anlaşmalı boşanma davalarında "anlaşmayı bozma" konusunda anlaşmanın tarafı olan eşler eşit hak ve yetkiye sahiptir.

Farklı düşünüyorum

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2010/1303

Karar No

:

2011/4603


♦BOŞANMA DAVASI
♦KOCANIN EŞİNE GÖNDERDİĞİ MESAJLARIN NİTELİĞİ
♦ORTAK HAYATIN TEMELİNDEN SARSILMASI
♦EŞİT KUSURLU TARAFLARIN BOŞANMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükümün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.3.2011 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşılık davalı S. Y. ile vekili ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşılık davacı S. Y. vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-karşılık davalı kadın açtığı boşanma davasını sürdürdüğüne göre davalı-karşılık davacıya gönderdiği mesajlar yaşanan hadiselerden dolayı davalı-karşılık davacı kocanın kendisini sorgulamasına yönelik olup, af niteliğinde değildir. Davalı-karşılık davacı koca ve annesinin de davacı-karşılık davalı kadına şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşılık davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kadının da davasının kabulü ile boşanmaya ( TMK. md. 166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükümün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre kocanın boşanma davası ile fecilerine yönelik temyiz itirazları ile davalı-karşılık davacı kocanın tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 825,00 TL. vekalet ücretinin Sü...'dan alınıp Se...'ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No

:

2012/2-117

Karar No

:

2012/445


♦BOŞANMA DAVASI
♦MADDİ TAZMİNATIN BELİRLENMESİ
♦DAHA FAZLA KUSURLU OLAN EŞ
♦TARAFLARIN SOSYAL VE EKONOMİK DURUMLARININ TESPİTİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki “boşanma, tazminat vs.” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5.Aile Mahkemesince asıl davanın kabulüne; birleşen davaların da kısmen kabulüne dair verilen 29.04.2009 gün ve 2007/411 E.2009/564 Sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 26.10.2010 gün ve 2009/15813-2010/17671 Sayılı ilamı ile;

( ... 1- )Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemeninde kabulünde olduğu gibi
boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- )Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına,
boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile B.K.nun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat ( TMK.md.174/1 ) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- )Davacı-davalı kocanın
boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu ve ağır kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemeyeceği nazara alınmadan koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır... ),

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

H.G.K.’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Asıl dava şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı
boşanma ve manevi tazminat istemine ilişkin; birleşen davalar ise ayrılık,nafaka,şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı boşanma ve maddi-manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

Yerel Mahkemece asıl ve birleşen
boşanma davalarının kabulüne; asıl davada davacı koca lehine manevi tazminata; birleşen ayrılık davası konusunda karar vermeye yer olmadığına; davalı-davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata, davalı-davacı kadın ve çocuk lehine nafaka ödenmesine karar verilmiş olup;

hükmün taraflarca temyizi üzerine Özel Dairece, asıl ve birleşen
boşanma davalarının kabulüne dair karar ile davalı-davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminat,nafaka yönünden ( müşterek çocuk ve davalı-davacı kadın için ) verilen hükmün ONANMASINA;

Davacı-davalı koca lehine hükmedilen manevi tazminatın kabulü ve davalı-davacı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden hükmün BOZULMASINA karar verilmiş olup;

Mahkemece bozma ilamının davacı-davalı Osman lehine hükmedilen manevi tazminatın reddi gerektiğine dair kısmına uyulmuş;

Davalı-davacı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat miktarı yönünden bozulan kısma direnilmiştir. Bu sebeple
boşanma,nafaka ve manevi tazminat yönlerinden karar kesinleşmiştir.

H.G.K. önüne gelen uyuşmazlık, davalı-davacı kadın lehine hükmedilen 20.000 YTL maddi tazminat miktarının az olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacı eşinin Karayolları`nda işçi olduğu, yılda bir kere ikramiye aldığı, adına kayıtlı Ankara ili Keçiören ilçesinde 31658 ada 4 numaralı parselde kayıtlı 4 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin bulunduğu, bu taşınmazlardan birinde kendisi, birinde de davalı kadının oturduğu; davalı kadının ev hanımı olup çalışmadığı, engelli çocuğunun bakımını üstlendiği,üzerine kayıtlı taşınmazı bulunmadığı gibi başkaca bir gelirinin olduğunun kanıtlanamadığı da anlaşılmaktadır. Ankara`da yaşayan, engelli çocuğunun bakımını da davalı kadının üstlendiği ortadadır.

Öte yandan iki evi ve düzenli maaşı bulunan davacı eş
boşanmayı doğuran olaylarda daha fazla kusurlu olduğuna göre , boşanmanın yarattığı sonuçlara katlanmalıdır.

Bu durumda; Özel Daire bozma ilamında da değinildiği gibi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları,kusur derecesi, paranın alım gücü gözetilerek, mevcut veya beklenen menfeati
boşanma yüzünden ihlal edilen davalı kadın yararına daha uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmelidir ( 4721 s.TMK 174/1.madde ).

Yerel Mahkemenin direnme kararı açıklanan sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı-birleşen dava davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, hükmün tebliği tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

 

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No

:

2012/2-118

Karar No

:

2012/405


♦BOŞANMA DAVASI
♦TEPKİ OLARAK GÖNDERİLEN TELEFON MESAJI
♦TANIK BEYANI
♦TEDBİR NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 5.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.3.2009 gün ve 2008/605-2009/279 Sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 9.6.2010 gün ve 2009/9797 E. 2010/11426 K. sayılı ilamı ile;

( ... 1- Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca;
boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile
boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2- )
boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına ( TMK. md.186/1 ) geçimine, ( TMK md.185/3 ) malların yönetimine ( TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215 ) ve çocukların bakım ve korunmasına ( TMK.md.185/2 ) dair geçici önlemleri kendiliğinden ( resen ) almak zorundadır ( TMK.169 ).

O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak ve davacı kocanın askerde bulunduğu dönemler haricinde kalan süre için davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, bu yönün düşünülmemesi doğru olmamıştır... ),

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

H.G.K.nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Dava,
boşanma ve nafaka istemine ilişkindir.

Mahkemece,
boşanma isteminin kabulüne, davalı kadının nafaka isteminin reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine yukarda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece, bozma ilamındaki ( 1 ) numaralı bende karşı direnilmiş, bozma ilamında ( 2 ) numaralı bentte gösterilen nedenlere uyularak davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

1- ) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemenin
boşanmaya esas olarak aldığı tanık beyanlarında belirtilen telefon mesajındaki sözlerin davacının davranışlarına tepki ve kızgınlık sonucu olduğunun kabulü gerekmesine ve böyle bir davranışın başka bir delil ile de kanıtlanamamasına göre H.G.K.’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu sebeple direnme kararı bozulmalıdır.

2- ) Mahkemece, Özel Daire’nin ( 2 ) numaralı bozma gerekçesine uyularak, davalı kadın yararına nafaka hükmedilmiştir. Tayin olunan nafakaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi H.G.K.’nda yapılamayacağı için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gereklidir.

SONUÇ : 1- ) Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte yazılı sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA,

2- ) ( 2 ) numaralı bentte gösterilen sebepten dolayı uyulan kısım yönünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 2. görüşmede, 27.06.2012 günü oyçokluğu ile karar verildi

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No

:

2011/2-776

Karar No

:

2012/119


♦BOŞANMA DAVASI
♦MANEVİ TAZMİNAT TALEBİ
♦HATA

 

DAVA : Taraflar arasındaki “boşanma,manevi tazminat vs.” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 2.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.05.2008 gün ve 2006/984 E., 2008/518 K., sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 29.9.2009 gün ve 2008/13412 E., 2009/16240 K., sayılı ilamı ile;

(... 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yersizdir.

2-)Davalı kadının manevi tazminat istemi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır...),

Gerekçesiyle hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, karar verilerek dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece direnme kararı verilmiştir.

H.G.K.’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Dava, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun 166/son maddesine göre açılan
boşanma davası;karşı istek nafaka ve manevi tazminata ilişkindir.

Yerel mahkemece, ayrılıkta ve geçimsizlikte davacının kusurlu olduğu, geçimsizliğe sebep olan olayların davalının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı,
boşanmakla yoksulluğa düşeceği, evlilik birliğinin müşterek hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı anlaşılmakla, davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, ekonomik ve sosyal durumları göz önüne alınarak davalı yararına 250,00.YTL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00.YTL manevi tazminat taktirine karar verilmiştir.

Hüküm taraflarca temyiz edilmiş ve Özel Dairece yukarda başlık bölümüne metni aynen alınan gerekçelerle kısmen bozulmuştur.

Her ne kadar bozma ilamında davalı eşin manevi tazminat istemi konusunda karar verilmediği ve bu konuda bir karar verilmesi gerektiği belirtilmişse de, bu hususun sehve dayalı olduğu, gerçekte yerel mahkemece davalı eş lehine 10.000,00.YTL manevi tazminata hükmedildiği açıkça anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle; yerel mahkemenin direnme gerekçesi usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

Ne var ki, bozma nedenine göre manevi tazminat yönünden işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları dairece incelenmediğinden, bu inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin direnmesi uygun olup; davalının işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/14506

Karar No

:

2012/10513


♦BOŞANMA DAVASI
♦VELAYET
♦KİŞİSEL İLİŞKİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk için takdir edilen nafakanın dava tarihinde
boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar tedbir, bu tarihten sonra iştirak nafakası olduğunun tabii bulunmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk A.S., 09.09.2009 doğumlu olup, çok küçüktür. Yaşı nazara alındığında anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Müşterek çocuk A. S. ile baba arasında 1-31 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişki çocuğun yaşına göre uzun süreli olup, çocuğun bedeni ve fikri gelişmesi bakımından çocuğun yararına uygun olmayacağı gibi, davacı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine de engel olacaktır. Şu halde, uygun olduğu anlaşılan diğer kişisel ilişki dönemleri yanında ayrıca yaz tatilinde Temmuz ayının, belirli bir bölümünü içerecek ve çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde daha az ve daha uygun süreli kişisel ilişki düzenlemesine karar verilmesi gerekirken; yazılı olduğu şekilde düzenleme yapılması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin 1. bentte belirtilen sebeple ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/6318

Karar No

:

2012/9031


♦BOŞANMA
♦EVİLİK BİRLİĞİNİN TEMELİNDEN SARSILMASI
♦FİZİKSEL ŞİDDET VE HAKARET

 

DAVA : Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın, kadının birleşen nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı ( koca )'nın
boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, evin kapısını kadının üzerine kilitleyerek evden ayrıldığı, sürekli alkol aldığı ve eşinin babasını arayarak "gel kızını al" dediği, sonrasında arayıp sormadığı; buna karşılık davalı-davacı kadının da eşine sürekli hakaret ettiği ve onu tehdit ettiği; Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalının
boşanma davasının kabulüne ( TMK.md. 166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple
boşanma davası yönünden BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan sebeple davalı-davacı kadının birleşen nafaka davası yönünden ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/20135

Karar No

:

2012/16114


♦BOŞANMA
♦EŞİT KUSUR
♦GEREKÇENİN DOĞRU BULUNMAMASI
♦EŞİT KUSURLU EŞ YARARINA TAZMİNAT

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği; buna karşılık davacı kadının da bir süre bir başka erkekle birlikte yaşamak suretiyle sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sabit olmakla birlikte buna tarafların açıklanan eşit kusurlu davranışlarının neden olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece
boşanma kararı verilmesi doğru olmakla birlikte kadının sadakatsiz davranışlarına son vererek baba evine döndüğünden kocanın daha ağır kusurlu olduğuna ilişkin gerekçesi isabetli değildir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca; karar usule ve Kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onanacağından; mahkemenin kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Yukarıda ikinci bentte açıklandığı gibi; taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesindeki tazminatlara karar verilemez. Durum böyleyken; mahkemece davacı kadının maddi ( TMK.md.174/1 ) ve manevi ( TMK.md.174/2 ) tazminat taleplerinin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple, davacı yarına hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple
boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Evlilik birliği sona ermeden Burak Demirci isimli kişi ile bir süre karı koca hayatı yaşayarak Türk Medeni Kanununun 185/3. maddesindeki sadakat yükümlülüğünü ağır şekilde ihlal eden davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmeyen ve kendisine basit şiddet uygulayan davalı eşine göre daha ziyade kurlu olduğunu düşünüyorum.

Bu nedenle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12774

Karar No

:

2012/16848


♦BOŞANMA DAVASI
♦KADININ AĞIR KUSURUNUN BULUNMAMASI
♦KADINA YOKSULLUK NAFAKASI TAKDİR EDİLMESİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı ( kadın ) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında davacı-davalı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu belirlendiği ve hükmün gerekçe kısmında kocanın ağır kusurlu olduğu açıklandığı halde hüküm fıkrasında taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat ( TMK. m. 174/1-2 ) isteminin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-
boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. ( TMK.m.175 ) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın .yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12448

Karar No

:

2012/17181


♦BOŞANMA
♦EVLİLİK BİRLİĞİNİN TEMELİNDEN SARSILMASI
♦KUSUR

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Mahkemece, davalı tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Toplanan delillerden, davalının eşine sürekli hakaret ettiği gerçekleşmiş ise de, davacının da evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, eşinin hastalığında bakım ve tedavisi ile ilgilenmediği, eşine sürekli şiddet uyguladığı ve "alın kızınızı götürün" diyerek eşini ve çocuğunu eşinin babaevine gönderdiği, bir daha onlarla temas kurmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, davalının tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, gerçekleşen kusur durumunda da
boşanma kararı verilmesi ( TMK m. 166/2 ) gerektiğinden; verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğrudur. Bu nedenle, davalının bu yöne ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile, boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilmesi suretiyle onanması gerekmiştir ( HUMK m. 438/son ).

2-Boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; bu taleplerin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple
boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilmesi suretiyle ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/11802

Karar No

:

2012/17554


♦BOŞANMA
♦MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT
♦SADAKAT YÜKÜMLÜLÜĞÜNE AYKIRI DAVRANIŞ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından; nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının, ergin çocuklarla ilgili nafaka isteği hakkında karar verilmemiş olmasında bir yanlışlık bulunmamasına göre bu yöne ilşkin temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan sebeple boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı tarafından daha önce açılan ve reddedilen
boşanma davasında "davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu sebeple kusurlu olduğu" hükmen belirlenmiştir. Fiili ayrılık süresi içinde davalının kusuru ispatlanamamıştır. O halde boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta davacı tam kusurludur. Davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışı, davalının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu durumda boşanmada kusuru bulunmayan davalı yararına, boşanma yüzünden zedelenen mevcut veya beklenen menfaatleri karşılığı uygun miktarda maddi tazminat ( TMK. md 174/1 ) ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle uygun miktarda, manevi tazminat ( TMK. md. 174/2 ) takdiri gerekirken, davalının bu isteklerinin reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda ( 2. ) bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ( 1. ) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/13134

Karar No

:

2012/17522


♦VELAYET
♦İDRAK ÇAĞINDA OLAN ÇOCUĞUN VELAYETİNİN BABASINA VERİLMESİNİ TALEP ETMESİ
♦BABAYA VELAYETİN VERİLMESİ
♦ANNENİN ÇOCUĞA FİZİKSEL ŞİDDET UYGULAMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle birleşen davada, davalı-davacı annenin
boşanma kararı ile birlikte velayetleri kendisine verilen ve halen yanında kalan müşterek çocukları Okan ve Gürkan için iştirak nafakası talep etmiş olmasına ve mahkemece de bu iki çocuk için ayrı ayrı 350'şer TL iştirak nafakasına hükmedildiğinin anlaşılmasına göre; davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 1997 doğumlu tarafların ortak çocuğu Volkan'ın velayetinin
boşanma kararı ile davalı-davacı anneye verilmiş olmasına karşılık; toplanan delillerden, çocuğun sürekli babasıyla birlikte yaşadığı, velayetinin babasına verilmesini talep ettiği ve annenin bu çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. İdrak çağında olan bu çocuğun açıkladığı görüşüne değer verilmemesini gerektirebilecek ve çocuğun üstün yararı olabilecek nitelikte bir durum mevcut değildir. O halde; Volkan'ın velayetinin davacı-davalı babaya verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/494

Karar No

:

2012/18523


♦BABA İLE ÇOCUKLAR ARASINDA KİŞİSEL İLİŞKİ KURULMASI
♦DİNİ BAYRAMLARDA KİŞİSEL İLİŞKİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ile nafakaların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle
boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan Türk Medeni Kanunun 174. maddesinden kaynaklanan ve boşanmanın eki sayılan tazminatların reddi ve kabulü halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin tabii bulunmasına göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların aynı şehirde oturdukları anlaşılmaktadır. Velayetleri davalı anneye bırakılan müşterek çocuklar ile davacı baba arasında kurulacak kişisel ilişkilerde çocukların üstün yararı yanında, babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Mahkemece her ayın birinci ve üçüncü haftalarında kurulan kişisel ilişki ile dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin yatılı olmaması ve Temmuz ayında kurulan kişisel ilişkinin de süre yönünden yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, tarafların aynı şehirde oturdukları dikkate alınarak yaş sınırlaması da yapılmaksızın daha uygun süre ile kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde yetersiz kişisel ilişki kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12881

Karar No

:

2012/18861


♦FİZİKSEL ŞİDDET UYGULAMASINDAN DOLAYI CEZALANDIRILAN KOCA
♦EVLİLİK BİRLİĞİNİN TEMELİNDEN SARSILMASI
♦KADINA KARŞI ŞİDDET

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Davalı kocanın
boşanma davasının açılması tarihinden önce, 2010 yılında davacı eşine fiziksel şiddet uygulaması eyleminden dolayı Ankara 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/860 esas-2011/35 karar sayılı ilamıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve ceza hükmünün kesinleştiği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanununun 53. maddesi ( yeni Türk Borçlar Kanunu m.74 ) uyarınca ceza mahkemesinin eylemin gerekçekleştiğine ilişkin mahkumiyet kararının hukuk hakimini bağlayacağı göz önüne alındığında; mahkemenin kocanın şiddet olayının eski olay olduğuna yönelik değerlendirmesinde bir isabet bulunmamaktadır. Bu durumda, davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulamak suretiyle kusurlu ve bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olduğunun anlaşılmasına, davacı kadının da kusurlu bir davranışının kanıtlanamamasına göre; davanın kabulü ile boşanmaya ( TMK.m.166/1 ) karar verilecek yerde; yetersiz gerekçeyle davanın reddine hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/222

Karar No

:

2012/19507


♦BOŞANMA DAVASI
♦ASGARİ YAŞAM GEREKSİNİMLERİ
♦EŞİN GELİR DURUMUNUN İYİ OLMASI
♦YOKSULLUK NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yoksulluk nafakasının amacı,
boşanma sonucunda yoksulluğa düşecek olan ve boşanmada daha fazla kusuru bulunmayan eşin, asgari yaşam gereksinimlerinin karşılanmasıdır. Davacı emekli olup, düzenli ve sürekli emekli maaşının bulunduğu ve kendisine ait iki konutunun olduğu toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davacının mevcut geliri ve malvarlığı dikkate alındığında boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Bu husus gözetilmeden yetersiz gerekçe ile davacı yararına yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/12707

Karar No

:

2012/17521


♦BOŞANMA DAVASI
♦YOKSULLUK NAFAKASI
♦TEDBİR NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü ve fer'ileri ile ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının ziynetlere yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının
boşanma davası ile fer'ilerine ilişkin temyizinin incelenmesine gelince;

a-Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının eşine tokat atması olayından sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri, böylece bu davranışın davacı-davalı koca tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılması gerektiği; ancak daha sonra taraflar arasında gerçekleşen olaylarda eşini istemediğini sevmediğini söyleyen, eşine ve yakınlarına hakaret eden, ev işleri ile ilgilenmeyen davalı-davacı kadın ile eşinin bağımsız konut isteğine karşılık vermeyen, hamile olan eşinin annesi tarafından hakaret edilerek evden ayrılmasına sessiz kalan, eşinin babasına hakaret eden davacı-davalı kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşit oranda kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece boşanmaya hükmedilmesi isabetlidir. Ancak; mahkemenin davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğuna ilişkin gerekçesi yerinde değilse de; belirlenen bu kusur durumuna göre de
boşanma kararı verilebileceğinden, boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olmakla, boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle (HUMK.md.438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve buna bağlı olarak davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Davalı-davacı kadının yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulunmasına ve ev hanımı olarak boşanmakla yoksulluğa düşeceğinin de gerçekleşmiş olması karşısında; Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmemesi de doğru değildir.

c-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda (2/b) ve (2/c) bentlerinde gösterilen sebeplerle tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden BOZULMASINA,
boşanma davasının temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (2/a) bendinde gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle, ziynet alacağına ilişkin bölümünün ise, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

 

 

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ


 

Esas No : 2012/4735
Karar No : 2012/6494

♦BOŞANMA
♦FİİLİ AYRILIK NEDENİNE DAYALI BOŞANMA DAVASI
♦MANEVİ TAZMİNAT
♦KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI


 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocadan kaynaklanan ve davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir olayın varlığı ispat edilmemiştir. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca, fiili ayrılık nedeniyle boşanma koşullarının gerçekleşmiş olması tek başına manevi tazminat verilmesi sebebi olamaz. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığından manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken; yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/3694

Karar No

:

2012/5221


♦BOŞANMA VEYA AYRILIK
♦VELAYET
♦BABAYA BIRAKILAN VELAYET
♦ANNENİN İŞTİRAK NAFAKASI ÖDEMESİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık vukuunda, velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır ( TMK.m.182/2 ). Bu hususu hakimin, görevi gereği kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Ortak çocuklar L. N. ile S. H.'nin velayetleri davalı babaya bırakıldığı ve dava yargılama süresince de bu çocukların davalı babayla birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Davacı annenin çalıştığı ve düzenli bir gelirinin bulunduğu da sabittir. O halde dava süresince davalı babaları ile birlikte yaşayan müşterek çocuklar için ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakalarının karar tarihinden itibaren kaldırılması, yine velayetlerin kullanılması davalı babaya bırakılan ortak çocuklar L. N. ve S. H. için
boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren iştirak nafakasına hümedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple nafakalar yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1.bentte belirtilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla, 08.03.2012 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY :

Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocukların bakım ve eğitim giderlerine katılma zorunluluğu, mali gücü varsa söz konusu olur ( TMK.m.182/2 ). Davacının, Türkiye'nin Minsk Büyükelçiliğinde "hizmetçi" olarak sözleşmeli çalıştığı, aylık 900 dolar gelirinin bulunduğu, bunun 400 dolarını kira gideri olarak sarfettiği, davalı babanın ise ticaretle uğraştığı, ekonomik durumun davacıya göre oldukça iyi olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, yeterli ve sürekli gelire sahip değildir. Bu bakımdan çocuklara iştirak nafakası ödemekle sorumlu tutulması gerektiğine ilişkin bozma kararına katılmıyorum.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/5038

Karar No

:

2012/8555


♦VELAYET DAVASI
♦KÜÇÜĞÜN VELAYETİ

 

DAVA : Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.12.2011 gün ve 12442-23520 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü:

KARAR : Davacı, 31.12.2008 tarihinde kesinleşen
boşanma kararı ile velayetleri davalıya bırakılan müşterek çocuklar Seda ve Efekan'ın velayetlerinin kendisine verilmesi istemiyle dava açmış, mahkemece davanın reddine dair hüküm Dairemizin 26.12.2011 tarih ve 2011/12442 esas, 2011/23520 karar sayılı kararı ile onanmıştır. Müşterek çocuklardan Seda 1997 doğumlu, Efekan ise 2000 doğumlu olup, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca velayete ilişkin alınan uzman raporundan da anlaşıldığı üzere küçükler velayetlerinin annelerine verilmesini istemişler ve bilirkişi de küçüklerin velayetlerinin annelerine verilmeleri yönünde görüş bildirmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. , Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri de dikkate alınarak küçüklerin velayetlerinin annelerine verilmesi gerekirken, bu yöndeki talebin reddi doğru görülmemiştir. Ne var ki ilk inceleme sırasında bu husus gözden kaçırılmış olduğundan yukarıda açıklanan sebeplerle karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 26.12.2011 tarih ve 2011/12442 esas, 2011/23520 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeple, karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin 26.12.2011 tarih ve 2011/12442 esas, 2011/23520 karar sayılı onama kararının kaldırılarak, hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, karar düzeltme harcının ve onama harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oyçokluğuyla, 05.04.2012 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY :

Mahkeme kararında ve Dairemizin onama kararında yazılı gerekçelerle karar düzeltme talebinin reddi gerektiği kanaatiyle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/13625

Karar No

:

2012/9291


♦YOKSULLUK NAFAKASI
♦NAFAKA YÜKÜMLÜSÜNÜN MALİ GÜCÜ

 

DAVA : Mali gücün zayıflığı, yoksulluk nafakasıyla sorumluluğa mani değildir. Nafaka yükümlüsünün mali gücü nafakanın miktarına etkilidir. Davacının boşanmada bir kusurunun bulunmadığı ve herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, bu sebeple boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. Öyleyse davacı yararına, davalının mali gücüyle orantılı uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekir.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2011/12586

Karar No

:

2012/8165


♦NAFAKA TALEBİ
♦HAKİMİN DAVAYI AYDINLATMA ÖDEVİ
♦YOKSULLUK NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1-Davacı nafaka talebini 23.03.2011 tarihli oturumda ileri sürmüş; nafaka talebinin tedbir ve yoksulluk nafakası olarak hukuki niteliğini açıklamadığı gibi, miktarını da belirtmemiştir. Mahkemece gerek nitelik gerekse miktar konusunda talep açık olmadığı halde; davacı yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; davacıdan talep ettiği nafakanın hukuki niteliği ve miktarı konusunda hakimin davayı aydınlatma ödevi ( HMK. md. 31 ) çerçevesinde açıklama istenilmesi, yapılacak açıklamaya göre davacının nafaka talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken; nafakalar konusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de,
boşanma davasında bir taraf lehine Türk Medeni Kanununun 169. maddesi gereğince hükmedilen tedbir nafakasının dava hakkında verilen hükmün kesinleşmesine kadar geçerli olacağı ve yoksulluk nafakasına da boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren karar verilebileceği gözetilmeden; tedbir nafakasının hüküm tarihine kadar kararlaştırılması, yoksulluk nafakasının da hüküm tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No

:

2012/4470

Karar No

:

2012/7616


♦TEDBİR NAFAKASI TAKDİRİNDE KUSUR
♦EV HANIMI YARARINA TEDBİR NAFAKASI
♦TEDBİR NAFAKASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : Davacı,
boşanma davasıyla birlikte tedbir nafakası talep etmiş, mahkemece; "müşterek yaşamdan davacının kaçındığı, haklı bir sebep bulunmadığı halde evi terk ettiği, bu sebeple tedbir nafakası talebinin yerinde görülmediği" gerekçesiyle bu isteği reddedilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 169. maddesi gereğince;
boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına, geçimine, mallarının yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri bu hususta bir isteğin bulunup bulunmadığına bakmaksızın re'sen almak zorundadır. Dava süresince geçerli olacak olan bu tedbirlerin alınması, tarafların "kusursuz" olmaları şartına bağlanmamış, Yasada, önlem için "kusur" unsuruna yer verilmemiştir. Başka bir ifade ile tarafların kusur durumu hiçbir şekilde tedbir nafakası takdirine etkili bir unsur değildir ( HGK'nın 02.11.2011 tarihli 2011/2-533 esas, 2011/670 karar sayılı kararı). Lehine önlem alınacak olan taraf kusurlu olsa dahi, önlemi gerektirici sebebin varlığı halinde kanunda belirtilen geçici nitelikteki önlemlerin alınması gerekir. Öyleyse, ev hanımı olup, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmayan davacı yararına dava tarihinden geçerli olmak üzere boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesine kadar uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken "kusurlu" olduğu gerekçesiyle bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple ( BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

 

 

 

T.C.
YARGITAY
2. HUKUK DAİRESİ

E. 2006/1921
K. 2006/8566
T. 31.5.2006

• VELAYETİN DÜZENLENMESİ ( Sadece Ekonomik Olanaklar Gözönüne Alınarak Yapılamayacağı - Asıl Olan Çocuğun Menfaati Olduğu )

• ÇOCUKLARIN KİŞİSEL DURUMU ( Kardeşlerin Birbirinden Ayrılması Onların Ruhsal Yönden Gelişmelerini Engelleyici Nitelikte Olduğu - Velayetin Düzenlenmesi )

• KARDEŞLERİN BİRBİRİNDEN AYRILMASI ( Onların Ruhsal Yönden Gelişmelerini Engelleyici Nitelikte Olduğu - Velayetin Düzenlenmesi Sadece Ekonomik Olanaklar Gözönüne Alınarak Yapılamayacağı )

4721/m.182

ÖZET : Velayet düzenlemesi, sadece ekonomik olanaklar gözönüne alınarak yapılamaz. Velayetin düzenlenmesinde, asıl olan çocuğun menfaatidir. Kardeşlerin birbirinden ayrılması onların ruhsal yönden gelişmelerini engelleyici niteliktedir.

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadının temyizine gelince;

Sadece ekonomik olanaklar gözönüne alınarak velayet düzenlemesi yapılamaz. Velayet düzenlemesinde aslolan çocuğun güvenliği ve menfaatidir. Kardeşlerin birbirlerinden ayrılması, onların ruhsal açıdan gelişmelerini engelleyici niteliktedir. 15.09.1998 doğumlu Efehan'ın da velayet hakkının anneye verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle ( BOZULMASINA ), temyize konu diğer hususların 1. bentte gösterilen nedenle ( ONANMASINA ), temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

 

Esas No  : 2010/2-681

Karar No: 2011/54


VELAYETİN KALDIRILMASI
ÇOCUĞUN VELAYETİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki “velayetin kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Burdur Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.06.2009 gün ve 2009/31 E. 282 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
velayet
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 25.03.2010 gün ve 2009/15532-2010/5746 sayılı ilamı ile;

( ... Çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı anlaşılırsa ana ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, özürlü olması, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerden biriyle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi, çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması halinde velayetin kaldırılmasına karar verilir. ( TMK. m. 348 )

Açıklanan koşulların gerçekleşmediği dosya kapsamı ile anlaşılmakla davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır... ),

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 09.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Kaynak:leges

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No  : 2002/2-451

Karar No: 2002/466

 

BOŞANMA DAVASI

VELAYET
ANA BAKIM ŞEFKATİNE MUHTAÇ ÇOCUĞUN VELAYETİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki "Boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.5.2001 gün ve 2001/25-146 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 11.9.2001 gün ve 2001/10030-11557 sayılı ilamı ile; ( ...Çocuk yaşı itibariyle annesinin davranışlarını idrak çağında değildir.

Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 28.11.1998 D.lu Suzan'ın babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır... )gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, ve özellikle, gerek öğreti ve gerekse yargısal kararlarda anne bakım ve şefkatine muhtaç olan Çocuğun velayet
hakkının anneye verilmesinde küçüğün yararı bulunduğu konusunda hiçbir duraksama görülmemekte bu gibi durumlarda velayetin anneye verilmesi yerleşik bir uygulama oluşturmaktadır. ( Yargıtay 2.H.D.23.1.2001 gün, 14230 -1048 sayılı, aynı dairenin 20.3.2000 gün 1529-3266 sayılı ve 26.1.1999 gün 12808-117 sayılı kararları )

Somut olayda Küçük Suzan 28.1.1998 doğumlu olup, anne şefkat ve bakımına muhtaç bulunduğunda kuşku yoktur. O halde Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 5.6.2002 gününde, yapılan 2. görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

 

Esas No  : 1999/2-157

Karar No: 1999/165


VELAYET   

 

DAVA VE KARAR : Taraflar arasındaki velayet  "boşanma " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gediz Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.12.1996 gün ve 1996/120-506 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 23.2.1998 gün ve 1998/66 - 1989 sayılı ilamı;

( ... Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki, gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç Rasim'in babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı ( BOZULMASINA ), oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI:

Boşanmanın önemli hukuksal sonuçlarından biri de, Medeni Kanunun 148/1. maddesi uyarınca müşterek çocukların velayetlerinin, eşlerden hangisine bırakılacağının belirlenmesidir.

Taraflar arasındaki boşanma davası, şiddetli geçimsizliğe dayalı olarak sonuçlanmıştır.

Boşanma davasında açıklanan gerekçeye göre, davalı kadının evliliğin devam ettiği süre zarfında gerekli sadakati göstermemesi, olumsuz davranışlar göstermesi nedeniyle şiddetli geçimsizliğe sebebiyet vermesi sonucu mahalli mahkeme boşanmaya karar vermiştir.

Davalının olumsuz davranışları özel dairece de kabul edilerek boşanma kararı onaylanmıştır.

Boşanma kararının verildiği, tarihte müşterek çocuk 3 yaş civarında, Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının incelendiği tarihte ise, 5 yaşını doldurup 6 ncı yaşa girmiş bulunmaktadır. Tarafların evlenmelerini müteakip birlikte davacının anne ve babası ile ikamet ettikleri anlaşılmaktadır.

Müşterek çocuk, baba tarafından dedesi ve babaannesi yanında kalmakta, onların bakım ve şefkati altındadır.

Davalı annenin olumsuz yaşantı içerisinde olduğu gerek davacı tanıklar gerekse kendisinin dinlettiği tanıklarınca ifade edilmiştir.

Küçüğün halen bulunduğu ortamda ruhen ve sağlık yönünden olumsuz bir halinin olduğu konusunda hiçbir delil olmadığı gibi söylenti de yoktur.

Mahkemece
velayet kendisine bırakılan davacının İzmir'de çalışmış olması, küçüğün bakım ve gözetiminin davacının babası ve annesi tarafından yeterince yerine getirilmediğini göstermez. Böyle bir iddia da yoktur.

Bilindiği gibi hakim boşanma kararı vermesi halinde, çocukların gerçek yaşantılarını, yararlarını ve durumun özelliğini gözönünde tutarak velayetin hangi tarafça kullanılacağına karar verir.

Mahalli mahkemenin tarafların konumunu, mahalli örf ve adetleri birlikte değerlendirilerek takdir yetkisini kullanarak, küçük için gerek şu andaki bulunduğu ortamı gerekse ilerideki hak ve menfaatlerini gözönüne alarak velayetin evlilik devam ettiği sürece davalı eşine karşı hiçbir olumsuz davranışı olmayan davacıya bırakmasında isabetsizlik yoktur. Bu nedenlerle mahalli mahkemenin velayete yönelik kararının onaylanmasını düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Fazlı KADI
20. Hukuk Dairesi Üyesi

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

 

Esas No : 1996/2-183

Karar No: 1996/334


VELEYETİN DEĞİŞTİRİLMESİ
ANNENİN EVLENMESİ
ANNENİN YURT DIŞINA GİTMESİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki "velayetin değiştirilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 13. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 31.08.1989 gün ve 1994/140-1055 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 28.03.1995 gün ve 1995/1132-3561 sayılı ilamı ile; ( ...Annenin evlenmesi ve yurt dışına gitmek istemesi tek başına velayetin değiştirilmesi nedeni olamaz. Davalının başkaca velayet hakkının değiştirilmesini gerektiren bir eylemi ve çocuğun zararına hareketi de kanıtlanamadığından davacı babanın davasının reddi gerekirken kabulü ve yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.. ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 15.05.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

 

Esas No  : 1995/2-905

Karar No: 1995/1047


♦ İŞTİRAK NAFAKASI
♦ TEDBİR NAFAKASI

 

DAVA VE KARAR : Taraflar arasındaki "boşanma ve iştirak nafakası" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsın Asliye 4. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.12.1994 gün ve 1994/316 E.694 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 27.2.1995 gün ve 1682-2364 sayılı ilamı:

( ... 1- Boşanma sonucu
velayet verilmeyen anne ya da babanın ödemesi gereken iştirak nafakası boşanmanın kesinleştiği tarihten başlar. Bu yön gözetlimeden boşanma karar tarihinden geçerli olarak yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru değildir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre takdir edilen çocuklar için iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması Usul ve Yasa’ya aykırıdır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yendinen yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosayadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, M.K.134/1. maddesinden kaynaklanan boşanma ve iştirak nafakası istemlerine ilişkindir. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık yalnızca iştirak nafakasıyla ilgilidir. Yerel Mahkemenin
velayet hakları davacı anneye bırakılan 1977 ve 1980 doğumlu çocuklar için 19.12.1994 karar tarihinden itibaren aylık 1.500.000 TL.iştirak nafakasının davalıdan alınıp, davacıya verilmesine dair kurduğu hüküm, Özel Dairece;

1- İştirak nafakasının boşanmanın kesinleştiği tarihten başlayacağının gözetilmesi

2- Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına göre çocuklar için takdir edilen nafakanın çok olduğu vurgulanarak daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gereğine işaretle bozulmuştur.

I- Gerçekten boşanma kararı nedeniyle
velayet hakkı kendisine bırakılmayan anne ya da babanın müşterek çocuklar için karşı tarafa ödenmesi gereken iştirak nafakası, kural olarak boşanmanın kesinleştiği tarihten başlar. Ancak, somut olayda karar tarihinden boşanmanın kesinleştiği tarihe kadar geçen süre için ödenen nafakanın, MK.137. maddesinde ifadesini bulan tedbir nafakası olarak nitelendirilmesi gerek emsal diğer bir kısım dava dosyalarında da kabul edilen yargısal kararlar gerekse usul ekonomisi yönünden uygun olduğu aşikardır.

O itibarla mahkemenin bu konudaki direnme kararı onanmalıdır.

II- Tarafların ekonomik ve sosyal durumları, 1977 ve 1980 doğumlu olup, biri ünivesite giriş hazırlık döneminde diğeri orta öğrenimde bulunan müşterek çocuklar için mahkemece takdir edilen aylık nafaka miktarının, günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiği ve kararın yalnızca davalı baba tarafından temyiz edildiği de gözetildiğinde uygun bulunduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca yerel mahkemenin müşterek çocuklarla ilgili takdir ettiği aylık nafaka hakkındaki direnme kararı da onanmalıdır.

SONUÇ : Davalının temyiz itirazl2-172arının reddi ile direnme kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle birinci bentte oyçokluğu ile ikinci bentde oybirliği ile ( ONANMASINA ), karar verildi.

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No  :  1995/2-172

Karar No:  1995/432


VELAYETİN DEĞİŞTİRİLMESİ
VELAYET HAKKININ KÖTÜYE KULLANILMASI

 

DAVA VE KARAR : Taraflar arasındaki "Velayetin" değiştirilmesi, nafakanın kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.2.1993 gün ve E.1992/387 K.1993/64 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 22.6.1993 E.4691 K.6402 sayılı ilâmı:

( .,. Davalı annenin
velayet hakkını kötüye kullandığı gerçekleşmemiş olduğu gibi, Medeni Kanunun 149 maddesiyle öngörülen koşulların varlığı da iddia ve ispat edilmemiştir. Buna karşılık boşanma kararının kesinleşmesinden sonra çocuklarla annenin 4 ay süreyle babaya tahsisli lojmanda kaldıkları, buradan birlikte İstanbul'a gittikleri bilahare babanın çocukları alıp Trabzon'a götürdüğü anlaşılmış, annenin çocukları terk ettiği sabit olmamıştır. Kız çocuğunun babanın yanında kalmak isterim şeklindeki beyanı haklı bir gerekçeye dayanmamaktadır. Velayetin anneden alınmasını gerektirir yasal bir neden olmadan velayetin değiştirilmesi doğru bulunmamıştır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasında önce görülen boşanma davasında müşterek çocuk 21.11.1979 doğumlu küçük Elif Baki'nin velayeti anneye bırakılmıştır. Velayetin anneye tevdiine ilişkin 12.2.1992 günlü kararın kesinleşmesinden itibaren 6 ay sonra temyize konu dava açılmış durumdadır. Her ne kadar Medeni Kanunun 149. maddesinde yeni hadiseler "başlığı altında gösterilen belirli ya da bunlar gibi hallerin meydana gelmesi durumunda hâkimin, re'sen veya ana babadan birinin talebi üzerine hadisenin iktiza ettirdiği tedbirleri alabileceği hükme bağlanmışsa da, somut olayda velayetin anneye tevdiinden sonra bu tür bir yeni olayın varlığı ileri sürülmediği gibi, kanıtlanabilmiş de değildir. Keza davalı annenin
velayet hakkını kötüye kullandığı da gerçekleşmemiş olduğuna göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı ( BOZULMASINA ) oyçokluğu ile karar verildi.

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No  : 1978/2-170

Karar No: 1978/960


BOŞANMA DAVASI
VELAYET
ŞAHSİ MÜNASEBET
EŞLERİN AYRI YERLERDE OTURMASI

 

DAVA : Taraflar arasındaki küçük hakkında şahsi ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İ.......... Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 08/02/1977 gün ve 405-13 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay İkinci Hukuk Dairesinin 31/05/1977 gün ve 3485-4519 sayılı ilamıyla ( eşler ayrı ayrı yerlerde oturduklarına göre, senenin yaz aylarında ve belli bir süre, aralıksız olarak çocuğun babası yanında kalması şeklinde şahsi münasebetin düzenlenmesi icap ederdi ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Taraflar boşanmışlar ve müşterek çocukları Banu’nun velayeti anneye verilmiştir. Küçüğün babası ile şahsi münasebetinin düzenlenmesinde hataya düşülmüştür. MK.nun 148/2. maddesi hükmünce "Çocuk kendisine tevdi edilmemiş olan taraf... çocuk ile icabı hale muvafık surette şahsi münasebette bulunmak hakkını haizdir." Olayda çocukla,
velayet kendisine tevdi olunmayan baba arasında kişisel ilişki kurulurken bayramların son günleri ile 1 Temmuz - 15 Temmuz arasındaki günler ve her hafta çarşamba günleri ( Babanın çocuğu yanına almak suretiyle ) beraber bulunmaları öngörülmüştür. Velayetin anneye verilmesine bağlı olarak çocukla babanın ayrı ayrı şehirlerde yaşadıkları gözönünde tutulduğunda az önce belirtilen biçimde ilişki kurulmasının MK.nun 148/2. maddesi amacına uygun düşmediği açıkça görülmektedir; uygun süre örneğin yılda bir ay olabilir. Bu nedenlerle mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararından yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA 03/11/1978 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No   :  2000/ - 100

Karar No:  2000/108


BOŞANMA
BOŞANMA
ZİNA ŞİKAYETİ

 

DAVA VE KARAR :Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 7. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.12.1998 gün ve 1996/1143 E. 1998/1097 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 11.5.1999 gün ve 1999/2882 E.1999/4966 K. sayılı ilamı;

( ...1- Davacı tanıkları tarafların 6 yıldan beri ayrı olduklarını davacının Türkiye'de davalının Almanya'da yaşamlarını sürdürdüklerini davacının yılda birkaç kez emekli maaşını almak üzere birkaç günlüğüne Almanya'ya gittiğini açıklamış, davalı tanıkları ise davacının Almanya'ya gittiğinde ve her yaz Türkiye'ye geldiklerinde bir ay süre ile tatillerini tanıkların bulunduğu Malatya ilinde geçirdiklerini açıklamışlardır. Davacının Almanya'ya gidiş gelişlerini gösteren pasaporttaki tarihler, maaş almak üzere kısa süreli gidip gelmekte olduğunu göstermektedir. Alman Emekli Kuruluşunun 1997 tarihli yazısı tarafların ayrı yaşamaları nedeniyle maaşından davalı için kesinti yapıldığını açıklamaktadır. Davalı davacıyı kısıtlamak ve kendisine vasi atamak için açtığı ve redle sonuçlanan dava dilekçesinde boşanma davası nedeniyle ayrı yaşadıklarını belirtmiştir. Davalının 1990 ve 1994 yılında davacıya karşı açtığı zina suçuna ilişkin davaları normal seyrini takip etmiş, ilk dava süre yönünden 2. dava 1997 yılında ilgili yasa maddesi iptal edildiğinden beraatle sonuçlanmıştır. Davalı bu davalardaki şikayetlerini geri almamıştır. Davalının İzmir'de başka bir kadınla yaşamakta olduğu iddia edilmektedir. Tarafların barışmış ve evlilik birliğini yeniden kurmuş birlikte tatil yapmış olmaları halinde davalının, 1997 yılında sonuçlanan zina şikayetini almasını gerektirir. Bir kişi ile, hele bu kişi hayat arkadaşı ise hem davalı ve hemde barışık olması olası bir davranış, makul bir hareket tarzı olarak değerlendirilemez.

Açıklanan nedenler ve olgular davacı tanıklarının sözlerinin doğruluğunu ortaya koymaktadır. Davacı iddiasını bu nedenlerle kanıtlamıştır. Medeni Kanunun 134/son maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

2-boşanma davası açılmakla eşlerin ayrı yaşama ve nafaka isteme hakkı doğar ( M.K.m.162/2, 137 ). Kaldıki istek olmasa bile davanın devamı süresince gerekli tedbirlerin davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden ( resen ) alınması zorunludur. ( M.K.137 ). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı ( BOZULMASINA ), oyçokluğu ile karar verildi.

 

 

 

YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİ

 

Esas No   : 2010/8648

Karar No: 2011/9769


BOŞANMA
KUSUR OLARAK KABUL EDİLEN VAKALAR
MADDİ TAZMİNAT

 

DAVA : Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR : 1- ) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasında verilen tedbir nafaka sının daha önce Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi'nin 2007/639 esas, 2008/494 karar sayılı kararı ile verilmiş bulunan bağımsız tedbir nafakasıyla tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde verildiğinin tabii bulunmasına göre davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- ) Davacı tarafından daha önce "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" ( T.M.K. madde 166/1-2 ) hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davası, "... taraflar arasında evlilik birliğini sona erdirecek geçimsizlik ispatlanamadığından..." bahisle reddedilmiş; karar 27.10.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların bundan sonra bir daha biraraya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Her ne kadar, mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davalı kadının maddi tazminat talebi reddedilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamı ile uyumlu değildir. Mahkemece kusur olarak kabul edilen vakalar, ilk boşanma davasından önceki olaylardır. Boşanma davası reddedilip kesinleştiğine göre; artık bunların kusur olarak kabul edilmesi kesin hüküm karşısında olanaksızdır. Şu hale göre de, davalı kadının herhangi bir kusuru ispatlanabilmiş değildir, ilk boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan davacı koca tam kusurlu kabul edilmelidir. Bu halde, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesindeki koşullar gerçekleştiğinden davalı kadın yararına uygun görülecek bir miktar maddi tazminata karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükümün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacı kocaya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istenmesi halinde yatıran davalı kadına iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 2.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

 

Esas No   : 2007 / 3-84

Karar No : 2007 / 95

 

NAFAKANIN ARTIRILMASI

NAFAKANIN KALDIRILMASI DAVASI Davalının

YOKSULLUK NAFAKASI

BOŞANMADAN SONRA NAFAKA ALACAKLISININ İŞE GİRMESİ

 

 

DAVA : Taraflar arasındaki "nafakanın artırılması ve nafakanın kaldırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; A... 10. Aile Mahkemesince asıl dava olan nafakanın artırılması davasının reddine, birleşen dava olan nafakanın kaldırılması davasının ise kabulüne dair verilen 30.12.2005 gün ve 2005/393-1477 E.K. sayılı kararın incelenmesi davacı ( birleşen davada davalı ) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 3.4.2006 gün ve 3196-3451 sayılı ilamı ile;

( ... Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili ile davalının 21.10.2003 tarihinde verilen kararla boşandıklarını ve müvekkili lehine aylık 100.000.000 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini; takdir edilen nafakanın, aradan geçen zaman içerisinde müvekkilinin ihtiyaçlarını karşılayamaz durumda olduğunu iddia ederek; aylık nafaka miktarının 300.00 YTL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada ise; davalının boşandıktan sonra bir şirkette çalışmaya başladığı ve yoksulluğun ortadan kalktığı iddia olunarak, nafakanın kaldırılması istenilmiştir.

Mahkemece; "TMK'nun 176/3.maddesine göre irat biçimde ödenmesine karar verilen yoksulluk nafakası, nafaka alacaklısının yoksulluğunun ortadan kalkması halinde mahkeme kararıyla kaldırılır. Davacı G. vekilinin duruşmadaki kabul beyanı ve tanık beyanlarında davacı G.'nin boşandıktan sonra Uzmanlar Tıp Merkezi adlı özel bir işyerinde asgari ücretle çalıştığı ve yoksulluğunun ortadan kalktığı kabul edilmiştir. Her ne kadar davacı vekili davacının asgari ücretle çalışmasının yoksulluğunu ortadan kaldırmayacağını ileri sürmüşse de ülkenin genel ekonomik şartları davalının geliriyle davacının geliri arasında anormal sayılacak bir fark bulunmaması sebebiyle davacı vekilinin bu beyanına itibar edilmemiştir, gerekçesiyle" davacının yoksulluk nafakasının artırılmasına ilişkin talebinin reddine, birleştirilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına ilişkin davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı (k.davalı ) vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının boşanmadan sonra asgari ücretle işe girip çalıştığının anlaşılmasına ve de davalının gelir durumunun da gözetilerek; yoksulluk nafakasının artırılmasına ilişkin talebin reddiyle ilgili verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamakta olup, davacı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının reddi ile artırma ilişkin verilen hükmün ONANMASINA,

2- TMK'nun 176/3.maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Davalı ( birleşen davanın davacısı ); yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davacının ( k.davalının ) yoksulluğunun zail olduğu iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür ( eğitim ) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir ( HGK.07.10.1998 gün, 1998/2656 E, 1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları ).

Davalı ( kadın ) boşanma sırasında bir işte çalışmamaktadır. Kendisine aylık 100.000.000 lira yoksulluk nafakası bağlanmıştır. Boşanmadan sonra asgari ücretle ( aylık 350 YTL maaşla ) işe girmiştir. Aldığı nafaka ile geçinmesi günümüz ekonomik koşullarında mümkün görünmediğine göre; işe girip çalışması zorunluluk arzetmektedir. Aldığı nafaka miktarı ile, çalışarak elde ettiği asgari ücret miktarı toplamı ise, onu, yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir. Zira yoksulluk durumu; günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası, ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır. Onun içindir ki bilimsel öğretide; "Evlilik birliğinde eşler arasında geçerli olan dayanışma ve yardımlaşma yükümlülüğünün, evlilik birliğinin sona ermesinden sonra da kısmen devamı niteliğindedir" şeklinde açıklamalara yer verilmiş bulunmaktadır ( Akıntürk, Turgut; Aile Hukuku, 2.cilt, 151.2002, sh.294 ).

Davacının aylık ( 1100 YTL ) gelir durumuna göre değerlendirme yapıldığında; davalının ( kadının ) çalışarak elde ettiği gelir ile aldığı nafaka miktarı toplamının, davalıyı yoksulluktan kurtaracak nitelikte bulunmadığının.kabulü gerekir. Mahkemece, dava tarihindeki şartlara göre; davalının yoksulluğunun zail olmadığı gözetilerek, davacının nafakanın kaldırılmasına yönelik davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz... ),

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir .

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı ( Birleş.en davada davalı ) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

Esas No   : 2003 / 2-513

Karar No: 2003 / 521

 

BOŞANMA

VELAYET

ÇOCUK HAKLARI SÖZLEŞMESİ

 

DAVA : Taraflar arasındaki "boşanma-velayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kuşadası Asliye Hukuk Mahkemesince velayetin davalı babaya verilmesine dair verilen 30.05.2000 gün ve 1999/422-2000/409 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 02.03.2001 gün ve 1902-3529 sayılı ilamı ile; ( ...Ortak çocuk "annemin yanında daha rahatım, annemin yanında kalmak istiyorum" demiş. Çocuk 1989 doğumludur. Nerede kalması gerektiğini idrak edecek yaştadır. Velayetin düzenlenmesinde çocuğun ruhsal yönden rahat olacağı ortamı esas alınır. Babanın anneyi sık sık ve en son sokak ortasında dövdüğü tartışmasızdır.

Babanın bu davranışı çocuğun ruhsal yapısını etkilemiştir. Bu etkilenme nedeniyle anne yanında kalmak istemektedir. Velayetin düzenlenmesinde çocuğun bu arzusunun dikkate alınması gerekir. Çocuk için anne yanında kalması o ortamda yetişmesi ruhsal yönden gelişmesine olumlu yönde etkileyecektir. Velayetin anaya verilmesi gerekir. Bu yönün ilk incelemede gözden kaçtığı ve hükmün onandığı anlaşılmakta, davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne ve hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle 20 Kasım 1989 tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda onaylanarak 02 Eylül 1990 tarihinde yürürlüğe giren ve Türkiye Cumhuriyeti'nce de kabul edilip, 27 Ocak 1995 gün ve 22184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin "Taraf Devletler, görüşlerini oluşturma yeteneğine sahip çocuğun kendini ilgilendiren her konuda görüşlerini serbestçe ifade etme hakkını bu görüşlere çocuğun yaşı ve olgunluk derecesine uygun
olarak, gereken özen gösterilmek suretiyle tanırlar. Bu amaçla, çocuğu etkileyen herhangi bir adli veya idari kovuşturmada çocuğun ya doğrudan doğruya veya bir temsilci ya da uygun bir makam yoluyla dinlenilmesi fırsatı, ulusal yasanın usule ilişkin kurallarına uygun olarak çocuğa, özellikle sağlanacaktır." Hükmünü içeren 12. maddesi kapsamı da nazara alınarak velayeti düzenlenen çocuğun kendisini ilgilendiren velayetin anneye verilmesi isteğini ortaya koyan açık beyanına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 01.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.

 

Kaynak. Leges hukuk

 

 

 

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU

 

 

Esas No   : 2010 / 2-649

Karar No: 2010 / 683

 

VELAYET

VELAYET VELAYET VERİLMESİ

YOKSULLUK NAFAKASI TALEBİ

KARŞI DAVA İLE YOKSULLUK NAFAKASI TALEBİ

 

 

DAVA : Taraflar arasındaki “boşanma, velayet, nafaka ve tazminat” dava ve karşı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manavgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesince Aile Mahkemesi Sıfatıyla asıl davanın kabulüne, karşılık davanın reddine dair verilen 06.11.2007 gün ve 2006/320 E., 2007/418 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı-karşı davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 11.11.2009 gün ve 2009/14986 E., 2009/19469 K. sayılı ilamı ile;

(... 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı eş ve müşterek çocuk için 28.09.2006 tarihli oturumda ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakası nihai hükümle kaldırılmadığına göre verilen bu nafakaların boşanma kararının kesinleşmesine kadar devam edeceğinin tabi ve infazının mümkün bulunmasına göre davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.  

2-Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 27.01.2004 doğumlu müşterek çocuk Tarık'ın Türk Medeni Kanununun 182. ve 336/2.maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.

3-Davalı-davacı yoksulluk nafakası isteğinde de bulunmuştur. Bu istekle ilgili olumlu ya da olumsuz bir hüküm verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır...),

gerekçesiyle hüküm bozma kapsamı dışında kalan bölümleri yönünden yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple onanmış; yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle oybirliğiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki

kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

KARAR : Asıl dava boşanma ve velayet, karşılık dava ise boşanma, velayet, maddi ve manevi tazminat ile nafaka istemine ilişkindir.

Davacı-karşı davalı vekili, tarafların fikren uyuşamamaları nedeniyle doğan sorunlarla evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini, davalının başka bir kişi ile evden ayrılmasıyla fiilen ayrı yaşamaya başladıklarını beyanla ortak hayatın sürdürülmesi kendisinden beklenemeyecek derecede sarsıldığından tarafların boşanmaları ile tarafların çocuğunun velayetinin davacı babaya verilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, yaşının küçük olmasından faydalanan davacı tarafından cinsel ilişkiye zorlandığını, hamileliğinin fark edilmesi ile aileler tarafından evlendirildiklerini, ancak davacının ortak konut temin etmediği gibi evlilik birliğinin devamı süresince üzerine düşen hiçbir yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle evi terk ettiğini belirterek boşanmalarına karar verilmesini, çocuğun velayetinin kendisine verilmesini, maddi ve manevi tazminat ile nafakaya hükmedilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemenin, davalı-karşı davacı A. Ş.’in evlilik birliği devam ederken başka bir kişi ile kaçmak suretiyle evi terk etmesi şeklindeki ağır kusuru nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve annenin çocuğunu terk ederek evden ayrılması nedeniyle tarafların çocuğunun velayetinin babaya bırakılmasına, davalı-karşı davacının davasının reddine ilişkin kararı, davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda belirtilen gerekçe ile kısmen bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki gerekçeler de tekrarlanmak suretiyle ve yoksulluk nafakasının reddi hakkında açıkça hüküm kurulduğu gerekçeleriyle velayet ve yoksulluk nafakası yönünden önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı-karşı davacı kadın vekili getirmiştir.

I-Direnme kararının, Özel Dairenin bozma kararının (2) numaralı bendinde yer alan, tarafların çocuğunun velayetine ilişkin bölümüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tarafların çocukları Tarık’ın velayetinin babaya verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki; velayet, ana babanın velayeti altındaki çocukların kişiliklerine ve mallarına ilişkin hakları, ödevleri, yetkileri ve yükümlülükleri içerir.

Ana ve babanın çocukların kişiliklerine ilişkin hak ve ödevleri, özellikle çocukların şahıslarına bakmak, onları görüp gözetmek, geçimlerini sağlamak, yetiştirilmelerini ve eğitimlerini gerçekleştirmektir.

 

Bu noktada; çocuğun, eğitim ile istenilen ölçüde dürüst, kötü alışkanlıklardan uzak, iyi ahlak sahibi, çalışkan ve bilgili bir insan olarak yetiştirmek hak ve yükümlülüğü bulunan ana ve babanın, sayılan tüm bu unsurlar yönünden çocuğa örnek teşkil etmeleri, çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimine ilişkin tüm önlemleri almaları gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

Bilindiği üzere; ergin olmayan çocuk ana babasının velayeti altındadır. Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velayeti birlikte kullanırlar. Ancak boşanma kararının kesinleşmesiyle birlikte evlilik birliği sona erdiğinden velayetin beraberce kullanılma olanağı kalmamaktadır.

Bu durumda 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 336. maddesi uyarınca, ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmiş ise hakim, velayeti eşlerden birine verebilir. Velayet ana babadan birinin ölümü halinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.

Ayrılık ve boşanma durumunda velayetin düzenlenmesindeki amaç, küçüğün ileriye dönük yararlarıdır. Eş söyleyişle, velayetin düzenlenmesinde asıl olan, küçüğün yararını korumak ve geleceğini güvence altına almaktır.

Bu nedenle, çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimini engelleyen ve süreklilik arz edeceği anlaşılan her olay, tehlikenin büyüklüğü, doğuracağı onarılması güç sonuçlar değerlendirilerek ele alınmalı ve neticeye varılmalı; velayetin belirlenmesi ve düzenlenmesinde öncelikle çocuğun yararı göz önünde tutulmalıdır.

Bu kapsamda, tarafların çocuğunun cinsiyeti, doğum tarihi, eğitim durumu, kimin yanında okumakta olduğu, talepte bulunanın çocuğun eğitim durumu ile ilgilenip ilgilenmediği, sağlığı, sağlık durumuna göre tedavi olanaklarının kimin tarafından sağlanabileceği gibi özel durumuna ilişkin hususlar göz önünde tutulmalıdır. Velayetin belirlenmesi ve düzenlenmesinde ana babadan kaynaklanan özelliklerin de dikkate alınması kaçınılmazdır. Bu nedenle, mahkemece çocuğu başkasına bırakma, ihmal etme, kaçırma, iradi olarak terk etme, yönlendirme hususları ile tarafın velayet talebinin olup olmaması, şiddet uygulaması, sadakatsizliği, ekonomik durumu, mesleği, yaşadığı ortam, kötü davranışı, alkol bağımlılığı, sağlığı, dengesiz davranışları dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, açıklanan özellikler yanında mümkün oldukça çocuğun alıştığı ortamın değiştirilmemesine, kardeşlerin ayrılmamasına özen gösterilmeli, velayetin verileceği taraf yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olup olmayacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delil olup olmadığı veya hemen meydana gelecek tehlikenin varlığının ispat edilip edilemediği hususları da mutlaka değerlendirilmelidir.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

 

Taraflar arasında evlilik birliğinin davalı-karşı davacı annenin ağır kusuru ile son bulduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmadığı açıktır.

Ne var ki, 27.01.2004 doğumlu Tarık’ın yaşı dikkate alındığında annenin yakınlığına ve şefkatine muhtaç bir yaşta olduğu, benliğinin geliştiği bu yaşlarda ana yoksunluğunun derin izler bırakabileceği gözetilerek velayetin anneye bırakılması uygun olacaktır.

Öte yandan davalı-karşı davacı annenin çocuğa karşı kötü davranışı ve istismarı da kanıtlanamamıştır.

Hal böyle olunca; çocuğun ananın bakım ve şefkatine muhtaç olması yanında, ana ile kalmasının bedeni, fikri ve ahlaki gelişmelerine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı hiçbir delil bulunmadığı gibi hemen meydana gelecek bir tehlikenin varlığı da kanıtlanamadığından, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 182, 136/2.maddeleri uyarınca küçüğün babanın velayetine bırakılması çocuğun yararına olmadığına göre, aynı hususlara işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma ilamının velayete ilişkin (2)numaralı bendine uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

II-Direnme kararının, Özel Dairenin bozma kararının (3) numaralı bendinde yer alan, yoksulluk nafakasına ilişkin bölümüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece davalı-karşı davacının yoksulluk nafakası talebi konusunda mahkemece bir hüküm kurulup kurulmadığı noktasındadır.

Bilindiği üzere, mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir.

Buna göre; hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmıştır.

Yine, HUMK.nun 381.maddesi, kararın tefhiminin en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur hükmünü amirdir.

Bu hüküm yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Yukarıda belirtilen ilkelerin gerçekleştirilebilmesi için

hükmün çok açık biçimde yazılması gerekir ve hüküm sonucu hükmün esasıdır. Hüküm sonucunun yöntemine uygun olarak düzenlendiğinden bahsedilebilmesi için hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, talep sonuçlarından her biri hakkında verilen hüküm ile taraflara tanınan haklar ile yüklenen borçlar birer birer açık ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir. Bunun yanında, hüküm sonucu infaz edilebilir nitelikte olmalıdır.

Öte yandan uyuşmazlığın çözümünde yoksulluk nafakasına ilişkin hükümlerin irdelenmesinde de zorunluluk bulunmaktadır.

Yoksulluk nafakası ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır. Onun içindir ki, bilimsel öğretide; evlilik birliğinde eşler arasında geçerli olan dayanışma ve yardımlaşma yükümlülüğünün, evlilik birliğinin sona ermesinden sonra da kısmen devamı niteliğinde olduğu” belirtilmektedir (Akıntürk T., Aile Hukuku 2.Cilt İstanbul 2002 s.294).

Yoksulluk nafakası mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin 144., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 175.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Ancak yoksulluk kavramı yasada açıklanmamıştır. Yoksulluk durumu; günün ekonomik koşulları ile birlikte tarafların sosyal ve ekonomik durumları, yaşam tarzları, evlilik süreleri, evlilik boyunca ve boşanma sonrası oluşacak yaşam düzeyleri birlikte değerlendirilerek takdir edilmelidir.Bu nedenle yoksulluğu kişinin ekonomik ve sosyal durumuna göre belirlemek gerekir.

Bununla birlikte her insanın anayasal teminat altına alınmış yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkından bahsedebilmek için karnını doyurabilecek, giyinebilecek, barınma-sağlık ve ulaşım giderlerini karşılayabilecek, gelir seviyesinde olması gerekir. Bu tür zorunlu ihtiyaçları karşılayabilecek gelir seviyesinde olmayan biri yoksul olarak nitelendirilebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1988 gün ve 1998/2-656-688; 28.02.2007 gün ve 2007/3-84-95 ile 16.05.2007 gün ve 2007/2-275-275 sayılı ilamlarında da kabul edildiği gibi; yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür, eğitim gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. Ayrıca, asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması yoksulluk nafakasının bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 174. maddesinde düzenlenen yoksulluk nafakası boşanmanın eşlerle ilgili mali sonuçlarından birisidir. Anılan Kanunun 175. maddesi uyarınca boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak şartıyla geçimi için diğer taraftan süresiz olarak nafaka isteyebilir.


Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için tarafın istekte bulunması gereklidir ancak bu isteğin mutlaka dava dilekçesinde bulunması gerekmez yargılama aşamasında da yoksulluk nafakası isteği dile getirilebilir. Öte yandan yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için boşanmaya karar verilmiş olması zorunludur.

Somut olayda incelenmesinde davalı-karşı davacı A. Ş.’in cevap ve karşı dava dilekçesinde harç yatırmak suretiyle yoksulluk nafakası talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, asıl davanın kabulü ile davalı-karşı davacının karşı davasının reddine karar verildiği, hüküm sonucunda belirtilmiştir.

Hükmün gerekçe kısmında ise davalı-karşı davacının ağır kusuru bulunması nedeniyle lehine nafakaya hükmedilmediği açıklanmıştır.

Görüldüğü üzere; davalı-karşı davacı, karşı davası ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş; yerel mahkemece karşı davanın tümden reddi ile yoksulluk nafakası talebinin de reddine karar verilmiş ve buna ilişkin red kararının gerekçesi açıklanmıştır. Davanın reddine karar verilmiş olması, dava dilekçesindeki tüm istemlerin reddi anlamında olup, gerekçe ile hüküm fıkrısa arasında bu konuda bir çelişki bulunmamaktadır.

O halde, Özel Daire bozma ilamının (3) numaralı bendinde yer alan belirlemenin aksine, davalı-karşı davacının karşı davasının reddi kapsamında yoksulluk nafakası hakkındaki talebinin de reddine karar verildiği, gerekçedeki açıklık ve reddin kapsamı karşısında karşı davanın reddine dair hüküm sonucunun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 381, 388 ve 389.maddelerine uygun olduğu gerekçesine dayalı, direnme kararı isabetli bulunmaktadır.  

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ : 1-(I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle direnme kararının çocuğun velayetinin belirlenmesine ilişkin bölümünün bozma kararında ve yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,

2-(II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yoksulluk nafakasına ilişkin direnme uygun bulunduğundan, işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 
   Tel : 0 532 520 17 13 - 0 212 534 74 04 www.erfadedektiflik.com    
dedektif, özel dedektif, dedektiflik, özel dedektiflik, dedektif hizmetleri, dedektif istanbul, dedektif fatih, aldatma, boşanma ve velayet, velayet, boşanma, dedektif türkiye, erfa dedektiflik, dedektif firmaları, erfa, mfe, mehmet fadıl er, ferdisevir, ferdi sevir